Αρχική arrow ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ arrow ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΔ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΣΘΟΝΙΑΣ

ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΧΔ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΕΣΘΟΝΙΑΣ

Έχει γραφτεί από ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ
Τρίτη, 12 Σεπτέμβριος 2017
Stalin Hitler.jpg

Πραγματοποιήθηκε προ ημερών το πολύκροτο συνέδριο στην Εσθονία, το οποίο έγινε γνωστό για την ταύτιση ναζισμού και «κομμουνισμού» ως εγκληματικών και απεχθών ιδεολογιών. Μη παραγνωρίζοντας και τις πολιτικές σκοπιμότητες οι οποίες ωθούν την Κυβέρνηση να αναδεικνύει τέτοια ζητήματα, με στόχο τον αποπροσανατολισμό του Λαού, ως Κίνημα της Χ.Δ. προβαίνουμε στις ακόλουθες πρώτες επισημάνσεις και σε σχολιασμό:

1.Το Συνέδριο αυτό διεξάχθηκε στα πλαίσια της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αναδείξει το καπιταλιστικό σύστημα στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή του ως μονόδρομο για τους λαούς και το μόνο ιδεώδες και ανθρώπινο σύστημα, αλλά και για να αμαυρώσει και να ποινικοποιήσει κάθε μορφής αμφισβήτησή του.

Τούτο άλλωστε συνομολογεί ευθέως ο Εσθονός Υπουργός Δικαιοσύνης στην απάντησή του στον κ. Κοντονή, εντάσσοντας στις εγκληματικές πρακτικές ακόμα και την αμφισβήτηση του θεσμού της ατομικής ιδιοκτησίας. Στην πραγματικότητα, ο φασισμός είναι μια ακραία έκφραση του καπιταλιστικού συστήματος. Κατά συνέπεια, θα έπρεπε να γίνεται λόγος για εγκλήματα του καπιταλιστικού και του κομμουνιστικού συστήματος, ιδίως ενόψει της πραγματικότητας ότι και ακόμα και χωρίς φασιστική διακυβέρνηση, μεγάλες και μικρότερες αστικές δημοκρατίες είναι υπόλογες για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας.

2.Άλλη σκοπιμότητα της διεξαγωγής παρόμοιων εκδηλώσεων είναι η έμμεση αποενοχοποίηση της Γερμανίας για τα εγκλήματα του ναζισμού, με ταυτόχρονη στοχοποίηση και δαιμονοποίηση της Ρωσίας

3.Η Εσθονία έχει ιστορικούς λόγους μελανών της σημείων να προτείνει παρόμοιες ταυτίσεις. Γεγονός είναι ότι μια τέτοια ταύτιση συνιστά την επιτομή της αστικής φιλελεύθερης και νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας, η οποία γνώρισε τα προηγούμενα 25 χρόνια στιγμές αλαζονικής δόξας. Οι βαλτικές χώρες επιχειρούν να επιβάλουν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση τη δική τους σκληρή γραμμή απομόνωσης της Ρωσίας.

4.Ο κομμουνισμός στις μέρες μας φέρεται ως έννοια που σηματοδοτεί κυρίως τον σοσιαλισμό της Τρίτης Διεθνούς, η οποία εισηγήθηκε μια σταλινική μαρξιστική απόχρωση του σοσιαλισμού και κομμουνισμού. Αυτή η ιδεολογία ονομαζόταν από τους εμπνευστές της μαρξισμός-λενινισμός-σταλινισμός.

5.Η έννοια του κομμουνισμού παραταύτα προέρχεται από τα γραπτά του Χριστιανού συγγραφέα και ακτιβιστή Ετιέν Καμπέ. Ο όρος εμφανίστηκε στο βιβλίο του «ταξίδι στην Ικαρία» (1840) και ονομάστηκε έπειτα «Ικαριώτικος Κομμουνισμός». Από εκεί τον παρέλαβαν ο Μαρξ και ο Ένγκελς και τον χρησιμοποίησαν στο νεανικό τους έργο με όνομα «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» του 1848.

6.Ο κομμουνισμός ως έννοια ξαναεμφανίστηκε κυρίως μετά στην ΕΣΣΔ, ως έννοια που προέρχεται από τα γραπτά των Μαρξ, Ένγκελς και Λένιν. Είναι γεγονός ότι ο ίδιος ο Καρλ Μαρξ ελάχιστα μίλησε για την μελλοντική κοινωνία του «επιστημονικού σοσιαλισμού», όπως ο ίδιος την φανταζόταν. Οπωσδήποτε πολλοί από τους επιγόνους και διαδόχους του έδωσαν μια ολοκληρωτική έννοια σε αυτή. Ο μαρξιστικός-λενινιστικός κομμουνισμός όπως ερμηνεύτηκε στην ΕΣΣΔ (αλλά εν πολλοίς και στην μαοϊκή Κίνα) δεν επέτρεπε ενεργή αντιπολίτευση και διαφωνία, λειτουργούσε μονοκομματικά, δίωκε με αμείλικτο τρόπο τις παρεκκλίσεις μέσα στο Κομμουνιστικό Κόμμα (χαρακτηριστική η περίπτωση του θεωρητικού Νικολάι Μπουχάριν), προέβη κατά τη δεκαετία του 1930 ειδικά σε εκτεταμένες εκκαθαρίσεις, οι οποίες δεν δικαιολογούνταν από την σκοπιμότητα επικράτησης του συστήματος της πλειοψηφικής προτίμησης επί πραγματικών και αντιμαχόμενων αντιπάλων του.

7. Ο κομμουνισμός, με τη μορφή που πήρε στη Ρωσία μετά το 1917 και διαδόθηκε από εκεί σε άλλες χώρες , βαρύνεται με διωγμούς κατά της Ορθόδοξης Εκκλησίας που προκάλεσαν χιλιάδες νεομάρτυρες, καθώς και κατά των άλλων θρησκευμάτων. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι όπως εύστοχα επισημαίνει ο Ρώσος φιλόσοφος Νικόλαος Μπερντιάγεβ, δεν είχε τη μορφή απλής πολιτικής ιδεολογίας, αλλά είχε προσλάβει και θρησκευτική διάσταση με αθεϊστικό προσωπείο. Στη δυτική Ευρώπη, η τάση του «Ευρωκομμουνισμού», κατάγγειλε το σταλινικό μοντέλο, κατάργησε τις διακρίσεις εις βάρος των Χριστιανών και δέχτηκε ότι οι αλλαγές που επαγγέλλεται μπορούν να γίνουν αποκλειστικά με δημοκρατικές διαδικασίες και σε καθεστώς ελευθερίας και πλουραλισμού. Στην κατεύθυνση αυτή κινείται σήμερα το μεγαλύτερο μέρος των κινημάτων της Αριστεράς που αναφέρονται στο Μαρξισμό. Στο πλαίσιο αυτό, η ΧΔ καλλιέργησε τον Χριστιανομαρξιστικό διάλογο.

8. Για λόγους σκοπιμότητας της εποχής του «Ψυχρού Πολέμου», έχει συγκαλυφθεί η ευθέως αντιχριστιανική διάσταση του ναζισμού και του φασισμού, που αρνούνται την αξία του ανθρώπινου προσώπου. Νεομάρτυρες έχουν αναδειχθεί και στον αγώνα κατά του Ναζισμού, όπως ο άγιος Αλέξανδρος Σμορέλ.

9. Ο μαρξιστικός σοσιαλισμός γενικότερα μίλησε για τις δημοκρατικές αυταπάτες, καταδίκασε πολλές ελευθερίες ως αστική αυταπάτη κ.λπ. Οι μαρξιστές θεωρητικοί που αντιτάχθηκαν σε αυτά εν μέρει ή εν πολλοίς ήταν λίγοι: Ρόζα Λούξεμπουργκ, και κυρίως Μπερνστάιν, Ζαν Ζωρές και συγκρότησαν μια ξεχωριστή τάση. Στην πράξη, προήλθε εν μέρει μια νέα κοινωνία, η γραφειοκρατική κοινωνία ή ο «γραφειοκρατικός κομμουνισμός». Το ολοκληρωτικό πνεύμα του κομμουνιστικού συστήματος φαίνεται και στη θεωρία της «Δικτατορίας του Προλεταριάτου», το οποίο θεωρείται από τους κομμουνιστές ως ο αποκλειστικός εκφραστής της «αλήθειας», την οποία δικαιούται να επιβάλει με τη βία και οποιαδήποτε μέσα, τα οποία «καθαγιάζονται» από το σκοπό. Παραταύτα, πρέπει να αναγνωριστεί ότι ο σκοπός όλων αυτών ήταν η εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος κοινωνικής δικαιοσύνης, απάλειψης της ακούσιας φτώχειας και της αδικίας, καθώς και η πρόσβαση κάθε πολίτη στο σύνολο του εθνικού πλούτου.

10.Ο ναζισμός από την άλλη, όπως εμφανίστηκε στα γραπτά και στην πράξη του Αδόλφου Χίτλερ, του Χάινριχ Χίμλερ και άλλων κορυφαίων θεωρητικών, είχε, εκτός από τους κοινωνικοοικονομικούς, κυρίως εθνοφυλετικούς και εθνοκαθαρτικούς σκοπούς, προερχόμενους από μια ψευδή θεώρηση της Βιολογίας και της επιστήμης γενικότερα, ώστε να στηρίζει τον εθνοφυλετισμό. Ο Χίτλερ και το λεγόμενο Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Γερμανίας (NSDAP) είχε σκοπό εξαρχής να καταργήσει τη δημοκρατία δια παντός, όπως και κάθε διαδικασία εκλογών ή δημοκρατικής επιλογής, να εγκαθιδρύσει το χιλιόχρονο 3ο Ράιχ. Ο ναζισμός θέλησε μέσω του «Ολικού Πολέμου» να επιβληθεί με ιδία προσπάθεια σε όλη την Ευρώπη, χωρίς αυτόβουλη ενέργεια των λαών ή εθνών της Ευρώπης.

11.Ο ναζισμός εξέφρασε μια μηδενιστική στροφή του γερμανικού λαού, ο οποίος εν συνειδήσει του εξέλεξε το Εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα να κυβερνήσει, εξωθούμενος και από το έσχατο κατάντημα της κεφαλαιοκρατικής Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, καταργώντας την Δημοκρατία σε κάθε μορφή της. Όσα στοιχεία της γερμανικής παράδοσης επικαλέστηκε (μυθολογία, ιδεολογία της τιμής, επιστήμη, γερμανική ρομαντική παράδοση), τα αλλοίωσε ή ολοκληρωτικά διαστρέβλωσε, δίνοντάς τους μια ιδίας επινοήσεως ερμηνεία.

12.Από την άλλη, ο μαρξιστικός Κομμουνισμός είχε στοιχεία μηδενιστικά μεν, αλλά εν μέρει υπήρξε και δημιουργικός και θετικός. Τα μηδενιστικά στοιχεία φάνηκαν ειδικά στις καταστροφές κατά την Οκτωβριανή Ρωσική Επανάσταση, όπως και στις Δίκες της Μόσχας, που ώθησε τον ολοκληρωτισμό, την καχυποψία, την έννοια της «αντικειμενικής προδοσίας» στα έσχατα όριά της, στοχοποιώντας και βασανίζοντας ανθρώπους υπεράνω πάσης υποψίας όπως ο Μπουχάριν ή άλλοι, καταδικάζοντας ως αστική ή κληρικαλιστική όποια φιλολογία τους φαινόταν μη-συμβατή με τον σοβιετικό διαλεκτικό υλισμό ή όποια επιστημονική θεωρία (όπως η Γενετική) με αυτά τα γνωρίσματα (υπό την έμπνευση των Λυσσένκο, Ζντάνωφ).

13.Παράλληλα, δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι ο καπιταλιστικός φιλελευθερισμός, παρά τις διακηρύξεις του, δεν δικαιούται να ομιλεί περί δημοκρατικών ιδεωδών, διότι έδειξε στην πράξη, με σειρά δικτατορικών καθεστώτων που υποστήριξε ή εγκαθίδρυσε (Λατινική Αμερική κ.α.), με δημοκρατικά εκλεγμένους ηγέτες που ανέτρεψαν υποστηρικτές του αστικού συστήματος και της κεφαλαιοκρατίας (Χιλή, Ελλάδα κ.λπ.), ότι όταν διακινδυνεύεται το αστικό σύστημα με δημοκρατικές διαδικασίες, τότε κατά παράφραση του Σαιν Ζυστ, «πρώτα είναι ο αστισμός και μετά η Δημοκρατία». Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, η οποία με σημαιοφόρο τον Μίλτον Φρίντμαν αρχικά, έχει κατακτήσει με διάφορες μορφές και την Ευρώπη και ο οποίος όπως και οι μαθητές του (Los Chicago Boys) συνδέθηκε στενά με δικτάτορες στο όνομα της «ελευθερίας του επιχειρείν», την οποία θεωρούσε ως κορυφαία ελευθερία της δημοκρατίας.

14. Συμπερασματικά, ο (μαρξιστικός) κομμουνισμός και ο ναζισμός είναι φαινόμενα που παρουσιάζουν περιορισμένες ομοιότητες, εκφράζοντας την έσχατη κρίση του αστικού φιλελευθερισμού και του πολιτισμού του, όμως είχαν γενικά διαφορετική αφετηρία, κατεύθυνση και διαφορετικά ιδεώδη. Κάθε φαινόμενο πρέπει να κρίνεται ξεχωριστά και να μην επιχειρούνται ανόητοι και ανιστόρητοι συμψηφισμοί οι οποίοι βολεύουν την επ’ αόριστον μακροημέρευση του κεφαλαιοκρατικού καθεστώτος.

15. H ΧΔ έχει εξαρχής καταδικάσει όλα τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, όποιοι κι αν είναι οι δράστες, ό, τι κι αν αυτοί πρεσβεύουν, καθώς και τις μεθοδεύσεις των εκάστοτε ισχυρών της γης να χρησιμοποιούν επιλεκτικά την ανάδειξη των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας για λόγους προπαγάνδας.

Το ΠΓ της ΧΔ

Πρόσφατα σχόλια

Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
(ουτε)Συνετος (ουτε)Επαναστατης
26 Οκτ 2015, 00:42
Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
Συνετος Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 11:53
 

Στατιστικά

Γλώσσες: 1
Μέλη: 206
Νέα: 1395
Σύνδεσμοι: 24
Επισκέπτες: 1307095
 

Οι Ροές Ειδήσεων της Χριστιανικής

RSS 0.91
RSS 1.0
RSS 2.0
ATOM 0.3
OPML


Copyright (C) 2006-2015 ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. All rights reserved.
Powered by Jim Pap | Γραφικά από τον Αγιογράφο Γ.Κ.