Αρχική arrow ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ arrow Η Χ.Δ. για τα 9 χρόνια από την δολοφονία του 15χρονου Αλ. Γρηγορόπουλου

Η Χ.Δ. για τα 9 χρόνια από την δολοφονία του 15χρονου Αλ. Γρηγορόπουλου

Έχει γραφτεί από ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ
Πέμπτη, 07 Δεκέμβριος 2017
Gregoropoulos1.jpg

Με αφορμή την τραγική επέτειο της θανάτωσης του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, το Γραφείο Τύπου της Χ.Δ. εξέδωσε την Τετάρτη 06/12/2017 την ακόλουθη ανακοίνωση:

Σήμερα συμπληρώνονται 9 χρόνια από τα τραγικά γεγονότα που τεκταίνονται το Σάββατο, 6η Δεκεμβρίου 2008 και ώρα 9 μ.μ. και που πυροδότησαν για τις επόμενες εβδομάδες σειρά εντονότατων αντιδράσεων στα πλαίσια μιας sui generis εξέγερσης, η οποία απέκτησε παγκόσμια φήμη. Ένα 15χρονο παιδί πυροβολείται από ένα 37χρονο Ειδικό Φρουρό, τον Επ. Κορκονέα, ο οποίος χωρίς να προκληθεί και στα πλαίσια, σύμφωνα με τη δικαστική απόφαση, βεβαιωμένου δόλου και επίδειξης ισχύος, πυροβόλησε εναντίον της παρέας των παιδιών της ίδιας ηλικίας.

Ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος δεν είναι το μόνο θύμα της αυθαίρετης βίας των Σωμάτων Ασφαλείας στην Ελλάδα, αφού και άλλα θύματα έχουν υπάρξει μεταπολεμικά, τα οποία έχουν ξεχαστεί: Ενδεικτικά αναφέρουμε τους τρεις διαδηλωτές που σκοτώθηκαν στις διαδηλώσεις του 1956 για το Κυπριακό ( ο 21χρονος Ιωάννης Κωσταντόπουλος, ο 23χρονος Φραγκίσκος Νικολάου, ο 28χρονος Ευάγγελος Γερόντης) τον 22χρονο Σωτήρη Πέτρουλα που σκοτώθηκε στις διαδηλώσεις των Ιουλιανών το 1965, τους Ιάκωβο Κουμή και Σταματία Κανελοπούλου που σκοτώθηκαν κατά την πορεία του Πολυτεχνείου το 1980, τον επίσης 15χρονο Μιχάλη Καλτεζά κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου του 1985.

Δυστυχώς, η δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου έχει υπάρξει αφορμή για την έκρηξη πρωτοφανών κρουσμάτων αντικοινωνικής βίας και καταστροφών στην Αθήνα το 2008, αλλά και αργότερα, κατά την επέτειό της. Η μνήμη του Αλέξανδρου δεν θα έπρεπε να είναι μια ανούσια και εθιμοτυπική αντιπαράθεση μεταξύ περιορισμένων σε αριθμό και πολύ συγκεκριμένων τάσεων «αναρχικών» και τυχόντων «όργανων της τάξης», αλλά αντιθέτως μια αναθέρμανση της δίψας για το «έλεος και τη δίκαιη κρίση», τα βαρύτερα του Νόμου, όπως αυτά εκδηλώνονται εκ μέρους των φορέως της πολιτικής και άλλης εξουσίας.

Είναι γνωστό ότι στην Ορθόδοξη Παράδοση και αγιολογία, σειρά Αγίων, μάλιστα κορυφαίων, διώχθηκαν και θανατώθηκαν από αυθαιρετούντες κατόχους εξουσίας και τυράννους:
α)ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος καταδικάζεται δύο φορές σε εξορία, λόγω κριτικής του σε άνομες πολιτικές ενέργειες της «ευσεβούς» Αυτοκράτειρας Ευδοξίας, η οποία ήθελε να οικειοποιηθεί ιδιοκτησία κάποιας χήρας. Στην τελευταία εξορία, οδηγείται σε πορεία θανάτου μέσα από άνυδρους τόπους και ερήμους, οπότε αποβιώνει την 14η Σεπτεμβρίου 407 στην Κουκουσό της Αρμενίας
β)η Αγία Αικατερίνη, οδηγείται στη θανάτωσή της, επειδή ασκεί κριτική στους διωγμούς που διεξάγει ο τυραννικός Αυτοκράτορας Μαξέντιος Β’ κατά των Χριστιανών και εν συνεχεία αμφισβητεί τα παγανιστικά πιστεύματα του Αυτοκράτορα
γ)ο Άγιος Μάξιμος ο Γραικός ή Βατοπεδινός (1470-1556), στη Ρωσία του 16ου αιώνα, ασκεί, μόνος εναντίον όλων, δριμεία κριτική στον άδικο πλουτισμό, ιδιαίτερα των μοναστηριών, στην τυπολατρία και νοσηρή θρησκευτικότητα, και θεωρείται εχθρός της Δυναστείας του Τσάρου Βασιλείου Ιβάνοβιτς και των Βογιάρων, καθώς και της Διοικούσας Εκκλησίας του τότε Μητροπολίτη Ρωσίας Δανιήλ, και καταδικάζεται επί δεκαετίες σε φυλακίσεις και βασανιστήρια, μέχρι την απελευθέρωσή του το 1551 από τον νέο Τσάρο Ιβάν τον Τρομερό.

Για αυτό και ο Χρυσόστομος λέει ότι «Κάθε πολιτικός άρχοντας» δεν «έχει χειροτονηθεί από τον Θεό». Και ο σχετικός λόγος του Απόστολου Παύλου περί αντίστασης στην εξουσία «δεν είναι(...) για τον κάθε άρχοντα, αλλά για αυτό το ίδιο το πράγμα[=εξουσία]», τεκμηριώνοντας το γεγονός ότι η Ορθόδοξη Παράδοσή μας τοποθετείται απολύτως κριτικά απέναντι στους φορείς της όποιας εξουσίας, επαινώντας τις καλές χρήσεις της (πρβλ. «Ίδιον αρχής το ελεείν»), αλλά και καταδικάζοντας τις κακές, κατά το λόγο του Χριστού: «...γνωρίζετε ότι οι άρχοντες των εθνών τους κατακυριεύουν, και οι μεγάλοι τους τα κατεξουσιάζουν. Αλλά δεν θα είναι έτσι σε εσάς...» Ειδικότερα, γνώρισμα του τυραννικού άρχοντα είναι οι γενικευμένες «έριδες και στάσεις».

Όπως έχει γράψει ωραία ο Ορθόδοξος μοναχός Δαμασκηνός Κρίστενσεν, πρέπει στους νέους ανθρώπους «να υπάρχει δύναμη και πυγμή, για να κρατήσουν ζωντανή τη φλόγα της ιδεαλιστικής τους λαχτάρας, όταν όλα τα είδη των βαριδίων αυτού του κόσμου προσπαθούν να καταπνίξουν τους νέους σπόρους που έχουν βλαστήσει». Όταν αυτός ο «θεόσδοτος νεανικός ιδεαλισμός» καλλιεργηθεί και αφεθεί να ανθίσει στην κοινωνία, τότε και η εξουσία θα παρακινηθεί προς τον πραγματικό της προορισμό.

Πρόσφατα σχόλια

Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
(ουτε)Συνετος (ουτε)Επαναστατης
26 Οκτ 2015, 00:42
Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
Συνετος Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 11:53
 

Στατιστικά

Γλώσσες: 1
Μέλη: 206
Νέα: 1501
Σύνδεσμοι: 24
Επισκέπτες: 1972721
 

Οι Ροές Ειδήσεων της Χριστιανικής

RSS 0.91
RSS 1.0
RSS 2.0
ATOM 0.3
OPML


Copyright (C) 2006-2015 ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. All rights reserved.
Powered by Jim Pap | Γραφικά από τον Αγιογράφο Γ.Κ.