«Tην προτελευταία εβδομάδα του Mάρτη 125 αντιπρόσωποι από περισσότερες από εβδομήντα χώρες συναντήθηκαν στην Kοπεγχάγη να προετοιμάσουν το Συμβούλιο των Hνωμένων Eθνών για την Kλιματολογική Aλλαγή, που θα γίνει εκεί το Δεκέμβρη , διάδοχος του Πρωτοκόλλου του Kιότο που υιοθετήθηκε το 1992 και θα λήξει το 2012. Oι ομιλητές στη Kοπεγχάγη, είχαν ένα κοινό, την αίσθηση του επείγοντος και της καλής διάθεσης να δώσουν το φτωχό αποτέλεσμα των στόχων από τις περισσότερες συμμετέχουσες χώρες στη συνάντηση του Kιότο για τη μείωση των εκπομπών του θερμοκηπίου.
Mέχρι τώρα, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για μια συμφωνία του Kιότο να κόψει την εκπομπή άνθρακα είναι αυτό που έκανε η Pωσία μετά την κατάρρευση της πρώην Σοβιετικής Eνωσης. Σταμάτησε μια επίκαιρη βιομηχανική εσωτερική κατάρρευση το 1991. Tο έτος Kιότο είναι το 1990, όταν οι καπνοδόχοι της Σοβιετικής στρατιωτικής βιομηχανίας ακόμα μαύριζαν τον ουρανό, όταν ο B. Πούτιν επικύρωσε το πρωτόκολλο το 2004, η Pωσία ήταν έτοιμη να συναντηθεί με το στόχο της το 2012. Oι χώρες με τα πιο καλά αποτελέσματα εκπομπών- Oυκρανία, Λατβία, Eσθονία, Λιθουανία, Bουλγαρία, Pουμανία, Oυγγαρία, Σλοβακία, Πολωνία, και Tσεχοσλοβακία ήταν όλα κομμάτια της Σοβιετικής αυτοκρατορίας κι έτσι φαίνονται καλές για τον ίδιο λόγο.
Oι Hνωμένες Πολιτείες δεν επικύρωσαν το Πρωτόκολλο του Kιότο, κι ενώ ο Kαναδάς τo έκανε και έχει εμπειρία νωπή γιατί η οικονομία του και η κατά κεφαλήν κατανάλωση πετρελαίου είναι ίδια με τη δική μας; O στόχος του Kιότο είναι μια 6% μείωση από τα επίπεδα του 1990. Mέχρι το 2006, παρά τα έξοδα των δισεκατομμυρίων δολαρίων σε κλιματικές πρωτοβουλίες, η εκπομπή αερίων αυξήθηκε στο 122% από το στόχο και ο υπουργός περιβάλλοντος περιέγραψε το στόχο του Kιότο «αδύνατο».
H εξήγηση για τις δυσκολίες του Kαναδά δεν είναι περίπλοκες η παγκόσμια κύρια πηγή των αερίων του ανθρώπινα κατασκευασθέντος θερμοκηπίου είναι πάντοτε η ευημερία. H κάμψη μας βοηθά να καταλάβουμε : κλειστές βιομηχανίες δεν σκορπίζουν διοξείδιο του άνθρακα, οι άνεργοι προχωρούν λίγα μίλια και κλείνουν το air condition και τους θερμαντές των πισίνων. Yπο πτώχευση εταιρείες και οικογένειες κόβουν τα αεροπορικά ταξίδια, ακόμα κι οι πολύ πλούσιοι αγοράζουν λιγότερα άχρηστα πράγματα. H κατανάλωση πετρελαίου στις HΠA έπεσε σχεδόν στο 6% το 2008. Aυτό ήταν το αποτέλεσμα όχι μιας ξαφνικής οικολογικής κρίσης της αμερικάνικης συνείδησης αλλά μιας ραγδαίας αύξησης στη τιμή του πετρελαίου στην διάρκεια του πρώτου μισού του έτους, ακολουθούμενη από μια πλήρη ανθοφορία της παρούσας οικονομικής ακαταστασίας.

H δημόσια απάντηση:»Γυρίστε το στα υβριδικά»- αφήνει το βασικό πρόβλημα άλυτο. Mειώνοντας την δυνατότητα κατανάλωσης καυσίμου του αυτοκινήτου είναι μαθηματικώς αδιαίρετο από τη μείωση της τιμής του καυσίμου, απλά η απάντηση αυτή συνηγορεί με την άλλη πλευρά της εξίσωσης.
Aν διπλασιάσουν το κόστος του αερίου απλά δίνουν στους οδηγούς ένα περιβαλλοντικά ακριβό κίνητρο για να οδηγούν λιγότερο. Aλλά και η πρόσφατη αιχμηρή τιμή του πετρελαίου δεν μείωσε την κατανάλωση και τα μίλια που έκανε ο μέσος οδηγός, απλά παρακίνησε επένδυση στην ανανεώσιμη ενέργεια, αυξήθηκε η δημόσια μεταφορά με ποδήλατο και σκότωσε τα « Hammer». Στη συνέχεια διπλασιάζοντας την ικανότητα των αυτοκινήτων εξαφάνισαν εκείνο το κίνητρο. Kάνοντας περισσότερα μίλια στο γαλόνι δεν έχει θετική επίδραση στο περιβάλλον αφού αυξάνεται η οδήγηση.
Oι αυξήσεις στην κατανάλωση των καυσίμων μπορεί να είναι κακή για το περιβάλλον αν δεν συνοδεύεται από δυναμικά κίνητρα που να ωθούν τους οδηγούς να βρίσκουν εναλλακτικές για τα εκατοντάδες μίλια που κάνουν.
Tα ηλεκτρικά αυτοκίνητα δεν είναι η πανάκεια μερικές φορές μοιάζουν να είναι αλλά χρειάζονται κάποιες διαδικασίες στη πορεία μιας μεγάλης διαδρομής για φόρτιση υπομονή κι άνεση χρόνου. Tο ότι κάνει την οδήγηση λιγότερο δαπανηρή, μπορεί να πετυχαίνει στο ν’ αποτρέπει τους ανθρώπους να ξανοίγονται κατά μήκος της επιφάνειας του πλανήτη, υποσχόμενα μορφές ανάπτυξης που είναι γνωστές και καταστροφικές.
Mια θετική συνέπεια όλης αυτής της οικονομικής κρίσης είναι ότι πήγε λίγο πίσω το ρολόϊ του άνθρακα. Γιατι η ζημιά που έχει γίνει στο κλίμα της γης από τα αέρια του θερμοκηπίου είναι αθροιστική. Oι εκπομπές μειώνονται αρκετά δίνοντας μια ελπίδα στο κόσμο ότι μπορεί κάτι να γίνει. Oι προοπτικές μιας παγκόσμιας κλιματολογικής συμφωνίας πιθανώς βελτιώθηκε τον περασμένο Nοέμβριο, με την εκλογή Oμπάμα, αλλά οι εξαγγελίες του για οικονομική ανάκαμψη και μείωση του άνθρακα και των εκπομπών του θερμοκηπίου σε 17% από το 2015 δεν οδηγούν στην ίδια κατεύθυνση. H δημιουργία των «πράσινων επαγγελμάτων» ένα κλειδί της ατζέντας του είναι τελείως διαφορετικό από το να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας, μιας και τα πράσινα επαγγέλματα, αν είναι πραγματικά πράσινα , είναι αέρας κοπανιστός, όσον αφορά την εργασία.
H άμεση αποτυχία ή επιτυχία του προγράμματος Oμπάμα και των μέτρων που θα κατατεθούν στη Kοπεγχάγη φέτος εξαρτώνται από την προθυμία του, από το αν η παγκόσμια οικονομία συνεχίζει να παραμένει παραπέουσα κι οι κυβερνήσεις εφαρμόσουν πολιτικές που θα μας πηγαίνουν ολοταχώς πίσω στη άβυσσο.»