Αρχική arrow ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ arrow 1004 arrow Ο Πάφου Γεώργιος: Μόνιμος στόχος της Τουρκίας είναι η τουρκοποίηση της Κύπρου Τι προέβλεπε και πώς προωθείται το Σχέδιο Νιχάτ Ερίμ

Ο Πάφου Γεώργιος: Μόνιμος στόχος της Τουρκίας είναι η τουρκοποίηση της Κύπρου Τι προέβλεπε και πώς προωθείται το Σχέδιο Νιχάτ Ερίμ

Έχει γραφτεί από ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ
Δευτέρα, 05 Μάρτιος 2018
Pafou1.jpg

Το, από το 1956, Σχέδιο Νιχάτ Ερίμ της Τουρκίας, για πλήρη κατάληψη και τουρκοποίηση της Κύπρου, επαναφέρει στη μνήμη μας ο Σεβ. Μητροπολίτης Πάφου κ. Γεώργιος, σε συνέντευξή του στην κυπριακή εφημερίδα «Σημερινή», την Κυριακή 18-2-2018.
Νομίζω, τονίζει ο ιεράρχης, « πως όλοι αντιλαμβάνονται σήμερα ότι τελικός και μόνιμος στόχος της Τουρκίας είναι η κατάληψη και η τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Το σχέδιο Νιχάτ Ερίμ, το οποίο η εφημερίδα σας διένειμε προς τον κυπριακό λαό, από το 1956 υλοποιείται χωρίς παρεκκλίσεις.

Οι στόχοι του Νιχάτ Ερίμ
Να υπενθυμίσω ότι 5 από τους 6 στόχους του σχεδίου έχουν υλοποιηθεί. Το σχέδιο, μάλιστα, επιγράφεται ως «σχέδιο ανάκτησης της Κύπρου». Οι στόχοι που υλοποιήθηκαν είναι:
α) Απετράπη η απόδοση της Κύπρου στην Ελλάδα (Το 1956 ήταν σε εξέλιξη ο Απελευθερωτικός μας Αγώνας για ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα).
β) Η Τουρκία απέκτησε «νόμιμα» δικαιώματα επί της Κύπρου, με τις Συμφωνίες Ζυρίχης- Λονδίνου.
γ) Κατάφερε (με την Τουρκοανταρσία του 1963) να μαζέψει τους Τουρκοκύπριους σε θύλακες (απέκτησαν έτσι δομή κράτους και δεν υπάκουαν στο νόμιμο Κράτος).
δ) Θεράπευσαν την αριθμητική μειονεξία τους (Από το 1974 κουβαλούν εποίκους).
ε) Απέκτησαν τον στρατιωτικό έλεγχο της περιοχής (40 χιλιάδες στρατός, 400 άρματα, πλοία που κυκλοφορούν στην ΑΟΖ μας, αεροπλάνα που παραβιάζουν τον εναέριο χώρο Κύπρου και της Ελλάδας).
Μένει προς υλοποίηση ο 6ος και τελευταίος στόχος: Να αποκτήσουν και τον πολιτικό έλεγχο της Κύπρου. Αυτόν τον τελευταίο στόχο επιδιώκουν να τον υλοποιήσουν με τρεις τρόπους:
α) Με την κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Γι’ αυτό και επιμένουν στη δημιουργία ενός νέου Κράτους.>br/> β) Με τον εποικισμό. Όταν η Τουρκία καταφέρει να αναγνωριστούν από τα άλλα κράτη οι έποικοι ως νόμιμοι κάτοικοι της Κύπρου, θα ζητήσει ενιαίο Κράτος και δημοψήφισμα και θα έχουμε την τύχη της Αλεξανδρέττας.
γ) Με τον εκφοβισμό. Θα δημιουργεί τέτοιες καταστάσεις, ώστε οι Έλληνες της Κύπρου να νιώθουν ανασφάλεια για τους εαυτούς τους και για τα παιδιά τους και δεν θα έχουν άλλη επιλογή από τη φυγή.
Τις προθέσεις της Τουρκίας διεμήνυσε και ο πρώην Πρωθυπουργός της, ο Νταβούτογλου, δηλώνοντας πως και να μην υπήρχαν Τουρκοκύπριοι, το ενδιαφέρον της Τουρκίας για την Κύπρο είναι δεδομένο.»

Πιστεύετε, ερωτά η «Σ», πώς οι χειρισμοί του Προέδρου Αναστασιάδη είναι προς τη σωστή κατεύθυνση;
Ο Σεβ. Απαντά: «Δεν είμαι πολιτικός, ούτε έχω σπουδάσει πολιτικές επιστήμες. Ούτε και ασφαλώς ξέρω πόσες πιέσεις ασκούνται στην πλευρά μας.>br/> Έχω την εντύπωση ότι οι συνομιλίες με τη μορφή που διεξάγονται, για χρόνια, χωρίς αποτέλεσμα, είναι η παγίδα της κατοχικής δύναμης για να αποπροσανατολίσει τη διεθνή κοινή γνώμη και να την κάμει να ξεχάσει και τη φύση του προβλήματός μας, ότι δηλαδή αυτό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, αλλά και την ύπαρξη του ίδιου του προβλήματος, καθώς και να κουράσει τον λαό μας. Απόδειξη είναι ότι ουδεμίαν υποχώρηση έκαμε η Τουρκία. Αντίθετα, μάλιστα, σε κάθε αποδοχή εκ μέρους μας μιας απαίτησής της, προβάλλει άλλην πιο προχωρημένη διεκδίκηση. Φτάσαμε στο σημείο να έχουμε αποδεκτεί όλες σχεδόν τις απαιτήσεις της Τουρκίας, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Δεν είμαι μόνο εγώ, αλλά σχεδόν όλοι αντιλαμβάνονται ότι πολλά απ' όσα συζητούνται δεν είναι τίποτε άλλο παρά πρόνοιες του σχεδίου Ανάν.

Συμβιβασμό με την αδικία
Είστε υπέρ ή κατά της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας;
Μετά την τραγική κατάρρευση του κυπριακού αλυτρωτικού ονείρου, που επέφερε το προδοτικό πραξικόπημα και τη βάρβαρη τουρκική εισβολή, στραφήκαμε προς έναν οδυνηρό συμβιβασμό.
Τι άλλο δηλώνουν οι τόσες αντιδημοκρατικές παραχωρήσεις σε μια μειονότητα του 18%? Έχω τη γνώμη, όμως, ότι η Δ.Δ.Ο. βρίσκεται πέρα από κάθε υποφερτή υποχώρηση. Είναι μια ρατσιστική λύση, που βασίζεται σε φυλετικό διαχωρισμό. Κι έχω πάλι τη γνώμη ότι η λύση αυτή όχι μόνο δεν θα αποτρέψει αλλά θα επιταχύνει την επίτευξη του μόνιμου στόχου της Τουρκίας, που είναι η πλήρης κατάληψη και τουρκοποίηση της Κύπρου.
Αν τώρα, χωρίς την υπογραφή μας, η Τουρκία προβαίνει σε ανεξέλεγκτο εποικισμό των κατεχομένων εδαφών μας, δεν θα συνεχίσει και επαυξήσει τη μεταφορά εποίκων στο λεγόμενο τ/κ συνιστών κρατίδιο μετά τη λύση; Στο εύλογο ερώτημα «τι θα πρέπει να κάμουμε;», πιστεύω ότι έφτασε ο καιρός, ύστερα από 44 χρόνια κατοχής και συνομιλιών, να στραφούμε εντονότερα στους ξένους και στα Ηνωμένα Έθνη για το ατελέσφορο αυτού του είδους των συνομιλιών.
Η πρότασή μου, που ως απλός πολίτης θα υπέβαλλα, είναι η εξής: Είμαστε χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αν προβάλουμε ως διεκδίκηση για τον λαό μας ό,τι απολαμβάνουν όλοι οι άλλοι Ευρωπαίοι πολίτες, θα ήταν εύκολο στους εταίρους μας και στον διεθνή παράγοντα να μας το αρνηθούν; Με ποια δικαιολογία; Αυτά ισχύουν για εκείνους και όχι για μας;
Όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έχουν το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης, εγκατάστασης και απόκτησης περιουσίας σε όλη την Ευρώπη. Γιατί εμείς να μην έχουμε αυτό το δικαίωμα στη Χώρα μας και στη δική μας περιουσία; Για όλους τους ανθρώπους ισχύει: ένας άνθρωπος μια ψήφος. Γιατί σε μας το 18% να εξισώνεται και να υπερισχύει, πολλές φορές, του 82%; Δεν προβάλαμε αυτές τις δίκαιες διεκδικήσεις. Συζητούμε για συμβιβασμό με την αδικία και δίνουμε το τέλειο άλλοθι στους εταίρους μας να μην ασχολούνται μ’ εμάς.

Σωστό το ΟΧΙ του 2004
Η Εκκλησία θα καλέσει εκ νέου τους πιστούς σε αντίσταση και εγρήγορση αν έρθει κάποιο σχέδιο λύσης όπως το Ανάν;
Ασφαλώς και η Εκκλησία θα καλέσει τον λαό να αντιταχθεί σε κάθε σχέδιο που, κατά την κρίση της, δεν θα μας επιτρέψει να ζήσουμε στη γη των πατέρων μας. Όλοι σήμερα αναγνωρίζουμε ότι ήταν σωστή η θέση της Εκκλησίας το 2004 να στραφεί εναντίον του σχεδίου Ανάν, που ήταν καταστροφικό για την Κύπρο. Θα διαλυόταν αμέσως η Κυπριακή Δημοκρατία και θα καταντούσαμε όμηροι στα χέρια της κατοχικής δύναμης.
Εκτός από την προτροπή στον κόσμο για καταψήφιση του σχεδίου Ανάν τότε, ως Εκκλησία πράξαμε και κάτι άλλο: Όταν γίνονταν προσπάθειες για να υιοθετηθεί το σχέδιο Ανάν από το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ως ψήφισμά του και υπήρχε ο κίνδυνος να μας επιβληθεί, είχα πάει στη Μόσχα, ως απεσταλμένος του τότε προεδρεύοντος της Ιεράς Συνόδου και σημερινού Αρχιεπισκόπου, μεταφέροντας μήνυμά του προς τον Πατριάρχη Μόσχας, στο οποίο τον παρακαλούσαμε να μεσολαβήσει στην Κυβέρνηση της Ρωσίας για να προβάλει βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Η παράκλησή μας εισακούστηκε.

Το «εκλογικό αποτέλεσμα» στα κατεχόμενα σάς ανησυχεί;
Οι Τούρκοι έχουν μια διαχρονική μόνιμη εξωτερική πολιτική στα εθνικά τους θέματα. Στο Κυπριακό ακολουθούν την ίδια γραμμή είτε στην εξουσία βρίσκονται δικτατορικές είτε δημοκρατικές κυβερνήσεις, είτε κυβερνούν εθνικιστές είτε σοσιαλιστές.
Στα Κατεχόμενα δεν «κυβερνούν» ούτε επιλέγουν οι Τουρκοκύπριοι. Όποιοι και να «εκλεγούν», θα εφαρμόσουν την πολιτική της Άγκυρας. Απλό παράδειγμα ο Ακιντζί, για τον οποίο έγιναν τόσα πανηγύρια για την «εκλογή» του.

Ο Σεβασμιώτατος. στην ίδια συνέντευξή του αναφέρεται και στις αήθεις επιθέσεις που κατά καιρούς έχει δεχθεί λόγω των θέσεών του στο εθνικό ζήτημα και στην πολεμική που δέχεται η Εκκλησία από εκείνους που επιδιώκουν την αποξένωσή της από το χώρο της Παιδείας και της Ιστορίας του Ελληνισμού και τονίζει:
« Η Παιδεία, χωρίς αμφιβολία, αποτελεί τη βάση της προόδου και της ευημερίας κάθε λαού και διαγράφει το εθνικό του μέλλον.
Στους αλλεπάλληλους κατακτητές, που προσπαθούσαν με διάφορα μέσα να αφελληνίσουν τον τόπο, στάθηκε εμπόδιο η Εκκλησία, η οποία ταυτίστηκε πάντα με τον λαό. Ως ο μόνος οργανωμένος θεσμικός φορέας, ανέλαβε στους μακρούς αιώνες της δουλείας και την ευθύνη της Παιδείας των υποδούλων.
Ούτε και σήμερα η Εκκλησία μπορεί να αδιαφορήσει για την προσφερόμενη Παιδεία στον λαό μας..Έστω και αν σήμερα έχουμε δημοκρατικά εκλεγμένη Κυβέρνηση. Σήμερα για την Εκκλησία υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τρία κυρίως μαθήματα.
Τα Θρησκευτικά, τα οποία παιδαγωγούν εις Χριστόν, την Ιστορία, η οποία συντηρεί την εθνική μνήμη, και τη Γλώσσα, η οποία ενισχύει την εθνική αυτοσυνειδησία, γιατί, όπως λέει και ο Ελύτης, «όπου γλώσσα, πατρίς».
Κατηγορούμαστε σήμερα ότι, όταν διδάσκουμε θρησκευτικά, κάνουμε προσηλυτισμό και καταργούμε την ελευθερία του άλλου. Μα σ’ έναν ορθόδοξο λαό και σε μια Παιδεία που απευθύνεται προς αυτόν, κατοχυρωμένη από το Σύνταγμα, κάνουμε προσηλυτισμό διδάσκοντας την πίστη μας? Έχουμε οδηγηθεί σε παρανοϊκές καταστάσεις, τις οποίες έχουμε συνηθίσει να ανεχόμαστε, και κάπου βρισκόμαστε να απολογούμαστε κιόλας, πράγμα απαράδεκτο. Στο σύγχρονο σχολείο παραμελείται η διαμόρφωση της ιστορικής συνείδησης, που είναι απαραίτητη για την επιβίωση του έθνους.
Πολλές φορές επιχειρείται διαστρέβλωση της Ιστορίας, όπως έγινε με τη σφαγή των Ελλήνων στα παράλια της Σμύρνης, ή και με την επιχειρούμενη δικαιολόγηση αυτών που έγιναν κατά την εισβολή με το «εκάμαμε κι εμείς πολλά».

Μπορεί η Εκκλησία να σιωπήσει μπροστά στη μεθοδευμένη αυτή προσπάθεια παραποίησης των γεγονότων; Από την άλλη, Γλώσσα και σκέψη συνάπτονται αρρήκτως. Αν δεν κατέχεις καλά τη γλώσσα, δεν έχεις εργαλείο για να σκεφτείς. Παραμελώντας τη Γλώσσα στο Σχολείο προάγουμε μια χρησιμοθηρική παιδεία. «Παράγουμε»

Πρόσφατα σχόλια

Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
(ουτε)Συνετος (ουτε)Επαναστατης
26 Οκτ 2015, 00:42
Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
Συνετος Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 11:53
 

Στατιστικά

Γλώσσες: 1
Μέλη: 206
Νέα: 1485
Σύνδεσμοι: 24
Επισκέπτες: 1894820
 

Οι Ροές Ειδήσεων της Χριστιανικής

RSS 0.91
RSS 1.0
RSS 2.0
ATOM 0.3
OPML


Copyright (C) 2006-2015 ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. All rights reserved.
Powered by Jim Pap | Γραφικά από τον Αγιογράφο Γ.Κ.