Σε 70 εκατομμύρια, δηλαδή επτά Ελλάδες πληθυσμιακά, ανέρχεται ο αριθμός των πολιτών της Ε.Ε. που είναι άνεργοι, ή ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας , ή έχουν μεν απασχόληση, αλλά όχι σταθερή. Ο ι-λιγγιώδης αυτός αριθμός αντιστοι­χεί στο 25% του εργατικού δυναμι­κού της Ε.Ε.! Τον περασμένο Μάιο ο αριθμός των ανέργων ήταν 21.400.000, εκ των οποίων τα 15.000.000 ήταν άνεργοι των χωρών της ευρωζώνης .

Τα επίσημα αυτά στοιχεία προβλέπεται από την Κομισιόν, ότι θα επιδεινωθούν στους επόμενους μήνες .

Μέρα με τη μέρα μειόνονται οι υ-πάρχουσες θέσεις εργασίας , χωρίς να δημιουργούνται νέες, ενώ ταυτόχρονα εκτιμάται ότι από το φθινόπωρο οι 20 από τις 27 χώρες -μέλη της Ε.Ε. θα έχουν τεθεί σε κοινοτική επιτήρηση, λόγω δημοσιονομικών ελλειμμάτων!

Στις συνθήκες αυτές της οικονομικής κρίσης οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν εδώ και καιρό παγώσει, ενώ για τις δημόσιες δεν γίνεται ούτε λόγος . Το διαβόητο και διαβλητό σύμφωνο σταθερότητας δεν αφήνει σοβαρά περιθώρια για επενδυτική δραστηριότητα του δημόσιου τομέα της οικονομίας , ιδιαίτερα στις χώ-ρες , όπως η Ελλάδα, με σοβαρά δημοσιονομικά ελλείμματα. Έτσι, χωρίς επενδύσεις η ανεργία θα αυξάνει νομοτελειακά και το φάσματης φτώχειας και της ένδειας θα εξαπλώνεται σε όλο και ευρύτερα κοινωνικά στρώματα.

Το οξύ αυτό πρόβλημα της ύφεσης και της ανεργίας απασχόλησε τους υπουργούς Οικονομικών της Ε.Ε., τη σύνοδο του ΕΚΟΦΙΝ, καθώς και τους G8, που συνεδρίασαν στην Ιταλία την Τετάρτη 8 Ιουλίου. Όλες αυτές οι συσκέψεις και διασκέψεις έχουν έναν κοινό παρονομαστή: το αδιέξοδο. Γιατί; Γιατί δεν αποσκοπούν να θίξουν την ουσία, τη δομή του κοινωνικού συστήματος , αλλά απλώς να αμβλύνουν ή να καταπραΰνουν τις οδυνηρές συνέπειες των συμπτωμάτων της κρίσης του. Δεν θίγουν τους αίτιους της κρίσης , τους κεφαλαιοκράτες , αλλά τα θύματα της κρίσης , τους οικονομικά α-σθενείς .

Η σημερινή συγκυρία με τη βαθιά και οξεία κρίση όχι μόνο στην οικο­νομία, αλλά πρώτιστα και κυρίως στη σφαίρα της κοσμοαντίληψης , της ανθρωπολογίας , της φιλοσ-φίας και του πολιτισμού, μπορεί και πρέπει να οδηγήσει σε διεθνές επί­πεδο σε μια πορεία επιστροφής του ανθρώπου στην πηγή της ζωής και της σωτηρίας του, επιστροφής στον Δημιουργό του, σε έναν καινό τρό­πο ζωής και σε μια καινή κοινωνία. Σε αντίθετη περίπτωση, ο τωρινός κατήφορος θα συνεχιστεί και -ό μή γένοιτο!- θα τον αναπολούμε ως ίσωμα!

Μαν. Μηλιαράκης