᾿Αναγνωρίζω ὅτι τό θέμα εἶναι πολύ σοβαρό καί πολυδιάστατο γιά νά τό προσεγγίσουμε σέ ἕνα... προεκλογικό ἄρθρο. Τό ἐνδιαφέρον γιά τίς ἐκλογές γιά κάθε ὑπεύθυνο πολίτη καί πολύ περισσότερο γιά κάθε χριστιανό, πού θεωρεῖ τό κοινωνικό χρέος του ἀναφαίρετο συστατικό, πυρήνα τῆς ἀποστολῆς του (ὅπως τό αἴτημα τῆς αὐτογνωσίας καί τή θέρμη τῆς πίστης στήν ῾Αγία Τριάδα), δέν ἐξαντλεῖται στήν ἄτακτη ἀφύπνιση λίγο πρίν τίς κάλπες. «Οἱ καλοί νοικοκυραῖοι πρίν πεινάσουν μαγειρεύουν» λέει ὁ λαός καί αὐτή ἡ σοφή ρήση ἰσχύει καί γιά τίς... πυρκαγιές ἤ τίς πλημμύρες καί γιά τίς ἐκλογές καί γιά τίς συνεργασίες μέ πολιτικές στρατηγικές καί ὁράματα ἀνιδιοτελοῦς συστράτευσης. Μετέχειν τῆς πόλεως» Ξεκινοῦμε ἀπό τήν κορυφαία ἑλληνική καί δημοκρατική ἀπαίτηση, ὅτι οἱ πολίτες μιᾶς πολιτείας πρέπει νά συμμετέχουν στά κοινά διά βίου, σέ κάθε σοβαρή διαγνώμη ἤ ψηφοφορία ἤ συν-εργασία (δράση), μέ στόχο τήν ἐξυπηρέτηση τόσο τῶν προσωπικῶν ὅσο καί, κυρίως, τῶν κοινωνικῶν συμφερόντων. Διότι «τόν μή μετέχοντα τῆς πόλεως (τῶν κοινῶν) οὐκ ἀπράγμονα ἀλλ᾿ ἀχρεῖον νομίζομεν» ἔλεγε ὁ Περικλῆς γιά τούς ᾿Αθηναίους δημοκράτες.

«῾Η συμμετοχή τῶν πολιτῶν ἦταν τότε ἄμεση καί ἐνεργός καί στίς τρεῖς ἐξουσίες τῆς Δημοκρατίας, τή βουλευτική-νομοθετική (᾿Εκκλησία τοῦ δήμου, Βουλή), τή δικαστική (῾Ηλιαία κ.λπ.) καί τήν ἐκτελεστική (ἐπιλογή γιά δημόσιες θέσεις εἴτε μέ κλῆρο εἴτε μέ ἐκτίμηση τῶν προσόντων, ὅπως στούς στρατηγούς).

᾿Επειδή ὅμως, σήμερα, ἐκτός ἀπό τήν Τοπική Αὐτοδιοίκηση (ὅπου καί ἐκεῖ παρατηροῦνται παραμορφώσεις καί ἀποξένωση) δέν ἔχουμε ἄμεση δημοκρατία ἀλλά ἔμμεση-κοινοβουλευτική καί ἐπειδή παρεμβαίνουν πολλοί μεσάζοντες ἐπικοινωνίας, ἐξαρτήσεως καί προπαγάνδας, πού παρασύρουν τούς ἀπληροφόρητους πολίτες, ἐπιβάλλεται ἔγκαιρα ἐνημέρωση, οὐσιαστική συζήτηση καί μελέτη γιά σοβαρά θέματα πολιτικῆς καί πειστική ὑποστήριξη πολιτικῶν προγραμμάτων, χωρίς ρητορεῖες, ὕβρεις ἤ δογματικές προκαταλήψεις. Αὐτά σημαίνουν ὅτι σέ κάθε ὁμάδα ἤ κίνηση πολιτῶν μέ πολιτικούς στόχους πρέπει νά γίνονται διαβουλεύσεις καί ὑπεύθυνες εἰσηγήσεις ἀπό τούς εἰδικότερους ἀλλά καί ἐμπειρότερους, ἀπό ἐνήλικες ἀλλά καί νέους κ.λπ., ὥστε κάθε πολιτική πρόταση νά ἐκτιμᾶ πολλές παραμέτρους, πού ἀφοροῦν, ἴσως, ἀτομικές ἀνάγκες, κοινωνικά χρέη, ἐθνικές ὑποχρεώσεις καί δημοκρατικές διαδικασίες, γιά νά μή καταστρέφουμε μείζονα ἀγαθά, ἐπιδιώκοντας μικρά ἀμφισβητούμενα πρόσκαιρα ὀφέλη.

«Συνεργαστῆτε»!

῞Ολα τά παραπάνω τά ἀναφέρουμε γιατί κάποιοι, ἐνῶ τόν περισσότερο χρόνο ἀδιαφοροῦν γιά τά τρέχοντα καίρια πολιτικοοικονομικά προβλήματα καί γιά τήν πολιτική ἐντιμότητα καί συνέπεια ἡγετῶν καί πολιτικῶν κινήσεων, στίς παραμονές τῶν ἐκλογῶν ἐκβιάζουν συναισθηματικά νά διακηρυχθεῖ ἡ ὑποστήριξη τοῦ Α’ ἤ τοῦ Β’, διότι ἔτσι θά «σωθοῦμε», θά προσφέρουμε μεγάλη ὑπηρεσία στό ῎Εθνος καί στίς ὑγιεῖς πολιτικές ἐξελίξεις, θά ἐπιδείξουμε διάθεση συνεργασίας κ.λπ., κ.λπ.

᾿Ασφαλῶς, τό πρωτεῦον σ᾿ αὐτές τίς περιπτώσεις, γιά νά ἐνισχύσει ἤ ψηφίσει μιά πολιτική παράταξη ἕνα πρόσωπο ἤ ἕνα κόμμα, ἐφόσον ἡ ἴδια δέν συμμετέχει στίς ἐκλογές γιά νά ζητήση τήν ψῆφο τῶν ἄλλων, εἶναι ἡ βεβαιότητα γιά τήν ὀρθότητα βασικῶν πολιτικῶν ἐκλογῶν τοῦ προσώπου ἤ τοῦ κόμματος καί κάτι ἄλλο· ἡ συνέπεια λόγων καί πράξεων, ἡ ἀξιοπιστία, ἡ πρόταξη τοῦ δημόσιου συμφέροντος ἀντί τῆς ἀτομικῆς φιλοδοξίας, ἡ ἐγγύηση τοῦ δημοκρατικοῦ ἤθους, πού στηρίζεται στόν ὑπεύθυνο διάλογο καί ὄχι στίς διαθέσεις τῆς στιγμῆς καί τήν αὐθαιρεσία τῆς ἀτομικῆς βουλήσεως. Καί αὐτές οἱ ἐκτιμήσεις πρέπει νά προκύπτουν ἀπό τό παρελθόν διαχρονικά, ἀπό τήν πολιτική συμπεριφορά τοῦ προσώπου ἤ τοῦ κόμματος, πού ζητεῖ λίγο πρίν τίς ἐκλογές τήν ἀπροϋπόθετη ἤ ὅποια ὑποστήριξη. Γιατί ὅσο κι ἄν κατανοοῦμε ὅτι ἡ πολιτική εἶναι ἡ «τέχνη τοῦ ἐφικτοῦ», ὁπωσδήποτε δέν εἶναι ἡ ἐπιδίωξη παντός ἐφικτοῦ... ῞Οσο κι ἄν πρέπει νά εἴμαστε «ρεαλιστές» καί νά μή συγχέουμε ὁράματα μέ τήν πραγματικότητα, πάντως δέν πρέπει νά θυσιάζουμε κάποιες βασικές ἀρχές τῆς χριστιανικῆς μας πίστης καί τῆς κοινωνικῆς - δημοκρατικῆς μας εὐαισθησίας, γιατί διαφορετικά θά τίς ὑπονομεύαμε καί θά ἀποδεικνύαμε στούς συμπολίτες μας, ὅτι ἐνεργοῦμε ἀλλοπρόσαλλα καί καιροσκοπικά.

῞Οταν ψηφίζουμε ἕνα κόμμα ἤ πρόσωπο, πρέπει νά ἐκτιμήσουμε, ὅτι δέν θά προδώσει τά ἐθνικά μας θέματα, ὅτι θά τάσσεται ὑπέρ τῆς κοινωνικῆς δικαιοσύνης καί ὄχι ὑπέρ τῆς ἀσυδοσίας τῶν πλουσίων, ὅτι θά πονάει καί θά ἀγωνίζεται γιά τήν ὀρθόδοξη πίστη καί τήν ἑλληνική παιδεία, ὅτι θά ἔχει διάθεση διακονίας καί δημοκρατίας καί δέν θά ἀλλοιθωρίζει πρός τά κόμματα ἐξουσίας.

Ποιά κόμματα

νά προτιμήσουμε;

῾Η Ν.Δ. καί τό ΠΑΣΟΚ, τά τελευταῖα, τουλάχιστον, 25 χρόνια μεταλλάχτηκαν φανερά, ἄν δέν ἦταν πρίν, σέ κόμματα τῶν πλουτοκρατῶν, τῆς ἀσύδοτης ἰδιωτικῆς οἰκονομίας τῶν ὀλίγων εἰς βάρος τῶν πολλῶν, τοῦ λαοῦ. ᾿Εξάλλου ὑποχώρησαν εἴτε... κολακευόμενα ἀπό Ξένες Δυνάμεις εἴτε ἀνταγωνιζόμενα καί στά ἐθνικά θέματα, ἐνῶ τά σκάνδαλα ἔγιναν ἡ ἐπιλογή τους.

Γιατί καί ὁ Συνασπισμός ΣΥΡΙΖΑ παρά τίς κάποιες ἐνδιαφέρουσες κοινωνικές του προτάσεις, ἔχει σύγχυση στίς ἐθνικές καί ἐκπαιδευτικές του ἐκλογές καί ἀντιεκκλησιαστικές θέσεις, παραπαίοντας καί λόγω τῶν ἀμφίρροπων συνιστωσῶν του.

Οἱ λεγόμενοι Οἰκολόγοι - Πράσινοι, παρά τίς διακηρυττόμενες οἰκολογικές τους εὐαισθησίες, φαίνεται ὅτι ὑπηρετοῦν ἀμφίβολες ἔξωθεν σκοπιμότητες καί ὑπονομεύουν τά ἐθνικά δίκαια μέ τίς θέσεις τους ἤ ἀπεμπολοῦν ἀρχές τῆς πολιτιστικῆς μας παράδοσης.

᾿Εξάλλου, ὁ ΛΑΟΣ, παρά τήν προβολή ὁρισμένων ἐθνικῶν θέσεων, διακρίνεται ἀπό ἕνα ἐμφανῆ καιροσκοπισμό, μέ ἀνεπιφύλακτη τακτική ἐκμετάλλευσης τῆς ᾿Ορθοδοξίας, πού στά καταστατικά του κείμενα τή συνδέει μόνο μέ τό λαϊκό χαρακτήρα του (ὀρθόδοξος = γνήσιος) καί ὄχι μέ τήν ὀρθόδοξη παράδοση, ἐνῶ κάποιες ἐπιλογές του φαίνονται νά παραπέμπουν σέ ἀκροδεξιές πολιτικές.

Τό Κ.Κ.Ε., τέλος, παρά τή σταθερή καί σθεναρή ἀγωνιστική του ὑποστήριξη τῶν λαϊκῶν συμφερόντων, δέν ἀποστασιοποιεῖται ἀπό κάποιες δογματικές καί ἀνελεύθερες ἀρχές τοῦ Σταλινισμοῦ καί τῆς Δικτατορίας τοῦ προλεταριάτου καί δείχνει μόνο διακριτική ἀνοχή πρός τήν ᾿Ορθόδοξη παράδοσή μας.

Γι᾿ αὐτό προσπαθοῦμε νά βροῦμε κάποιο κόμμα ἐκτός Βουλῆς γιά νά τό ψηφίσουμε. Τά κριτήριά μας διαγράφτηκαν παραπάνω. ῾Η γνώση καί ἡ συνείδησή μας ἄς ἔχουν τόν τελικό τους λόγο.

῞Ομως μετά τίς ἐκλογές, μέ σοβαρότητα, αὐτοκριτική καί ὑπευθυνότητα, χωρίς ἐγωισμούς, πρέπει νά ἀναζητήσουμε τή συνεργασία προσώπων καί κινήσεων μέ μακροπρόθεσμους στόχους καί κοινούς ἄξονες πολιτικῆς συνεργασίας. Γιατί οἱ καιροί εἶναι κρίσιμοι γιά τό ἔθνος... Γι᾿ αὐτό ἐπιβάλλεται νά ἐπανέλθουμε μετά τίς ἐκλογές.

Θ. Κουρταλίδης