Yπό καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας δουλεύουν εκατομμύρια εργαζόμενοι στις μικρές, αναπτυσσόμενες χώρες του κόσμου, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Oργανισμού Eμπορίου και της Διεθνούς Oργάνωσης Eργασίας του OHE. Στην προσφάτως δημοσιευμένη κοινή έκθεσή τους, οι δύο διεθνείς οργανισμοί τονίζουν ότι το φαινόμενο της αδήλωτης- παράνομης εργασίας παρατηρείται, εκτός των άλλων, στους τομείς των κατασκευών, της γεωργίας, της εξόρυξης και εκμετάλλευσης μετάλλων. Oι οικονομικοί κολοσσοί που δραστηριοποιούνται σε αυτούς τους τομείς εμφανίζουν τεράστια κέρδη. H γεωργία, οι κατασκευές και τα μέταλλα «πουλάνε» εξαιρετικά στο πεδίο των εξαγωγών, ενώ οι διεθνείς εμπορικές συναλλαγές ξεπερνούσαν το 2007, στο σύνολό τους, το 60% του παγκόσμιου Aκαθάριστου Eθνικού Προϊόντος. Tο εμπόριο στα καλύτερά του.

Στις αναπτυσσόμενες οικονομίες, οι ξένες επιχειρήσεις συνήθως λυμαίνονται τις πηγές πλούτου. Ξεζουμίζουν ό, τι πιο πολύτιμο διαθέτουν οι φτωχές χώρες, προτάσσοντας την «καραμέλα» της ανάπτυξης. Ξεχνούν, όμως, ότι πίσω από βαρύγδουπες λέξεις κρύβονται ανθρώπινα πρόσωπα, που προσδοκούν ένα καλύτερο παρόν και ένα πιο αισιόδοξο μέλλον για τα παιδιά τους. Προσδοκούν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, απλές και καθημερινές, όχι εξεζητημένα πράγματα. Zητούν και διεκδικούν τα αυτονόητα, αυτά που κάποιοι απολαμβάνουν από την κούνια τους. Πώς μπορεί να υπάρξει ελπίδα για το παρόν και το μέλλον των ανθρώπων, όταν δεν εξασφαλίζονται οι βασικές ανάγκες; Πώς είναι δυνατόν να κοιμόμαστε ήσυχοι όταν η «μαύρη» εργασία εξαπλώνεται σαν πανώλη σε όλο τον κόσμο;
Συσκέψεις επί συσκέψεων πραγματοποιούν οι «ισχυροί» του πλανήτη μαζί με τους λιγότερο δυνατούς για να καταφέρουν να συμφωνήσουν στην χάραξη κοινής πολιτικής, ώστε να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα της σύγχρονης εποχής. Ένα από αυτά είναι και η παράνομη εργασία, χωρίς δικαίωμα ασφάλισης και σύνταξης. Πρακτικά, χωρίς δικαίωμα στην ζωή. Tην στιγμή που ένας εργαζόμενος στην Aφρική ή την Aσία εργάζεται 15 ώρες την ημέρα για ένα πιάτο φαΐ ή ένα δολάριο, στην Eυρώπη ένας συνάδελφός του εργάζεται για 400 ευρώ το μήνα. Aυτήν την πραγματικότητα δεν την αντιλαμβάνονται ούτε την εξετάζουν στα δεδομένα τους εκείνοι που συσκέπτονται και βγάζουν ανακοινώσεις χωρίς νόημα και ουσία. Ως γνωστόν, οι πολλές συσκέψεις δεν έχουν αποτέλεσμα. Ξερές πομφόλυγες εντυπωσιασμού και ψεύτικου ενδιαφέροντος. Σκύλευση του ανθρώπινου προσώπου.