Οἱ κυβερνήσεις, πού ἐκλέγει

ὁ λαός, ἔχουν μεταβληθεῖ σέ...

χανουμάκια τῆς Κεφαλαιοκρατίας!

Οἱ ὅσοι σώφρονες τοῦ τόπου μας ἦταν, ἀπό καιρό, σέ ἐναγώνια ἀναμονή γιά τήν ἐπερχόμενη καταστροφή, κυρίως διότι αὐτή ἔχει κάποιες ἰδιότητες πυροκλαστικοῦ κύματος. Πολλοί θά ἀναρωτηθοῦν τί σημαίνει αὐτό. Πυροκλαστικό, λοιπόν, κῦμα ὀνομάζεται τό ὑπέρθερμο ὑλικό, πού ἐκτινάσσεται πρῶτο, κατά τήν ἔκρηξη κάποιου ἠφαιστείου.

Τό κῦμα αὐτό τρέχει μέ μεγάλη ταχύτητα καί εἶναι ἐξαιρετικά φονικό καί καταστροφικό. Κάτι ἀνάλογο, μέ ἐπίκεντρο τήν Οἰκονομία, ἐπέπεσε στόν δύσμοιρο τόπο μας. Καί εἶναι μέν βραδύτερο ἀπό τό ἀντίστοιχο γεωλογικό φαινόμενο, πολύ ὅμως μεγαλύτερης διαρκείας. ῾Υπάρχει δυνατότητα ἀνασχέσεως καί διορθώσεως, ἡ ὁποία ὅμως εἶναι ἐπιφανειακή καί δέν φθάνει στήν ρίζα τοῦ προβλήματος. Τοῦτο ἀκριβῶς εἶναι πού προετοιμάζει τό ξέσπασμα τῆς ἑπόμενης κρίσης. ᾿Οφείλουμε ὅλοι νά συνειδητοποιήσουμε μιά πολύ σημαντική καί δυσάρεστη ἀλήθεια, ὅτι, δηλαδή, ἡ συνεχής παραγωγή τέτοιων φαινομένων ἀποτελεῖ δομικό στοιχεῖο –καί μάλιστα βασικό– τοῦ οἰκονομικοῦ συστήματος μεγάλου τμήματος τοῦ κόσμου μας, ὅπως, π.χ., ἡ Ε.Ε. καί οἱ ΗΠΑ. ῎Ετσι, ἡ «ἀνάκαμψη» τῶν ΗΠΑ ἀπό τήν οἰκονομική κρίση τοῦ 1929 –γιά τήν ὁποία πανηγυρίζουν οἱ ᾿Αμερικανοί ἰθύνοντες– ὁλοκληρώθηκε τό 1955(!) καί ἐνῶ οἱ ΗΠΑ ἦταν νικήτρια δύναμη τοῦ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου καί εἶχε τεράστια τεχνολογική ὑπεροχή. Στήν ῾Ελλάδα, κυρίως, ἔγινε γνωστή ἡ φοβερή ᾿Οδύσσεια τῶν τότε ῾Ελλήνων μεταναστῶν. Τίποτε ἄλλο! ῾Ο γράφων δέν θυμᾶται νά ἔγινε ποτέ ἀνάλυση τοῦ συγκλονιστικοῦ αὐτοῦ γεγονότος, μέ τρόπο πού νά τήν καταλάβουν καί οἱ μή οἰκονομολόγοι. ῾Η ἔναντι τῶν ΗΠΑ δουλοπρέπεια τῶν πολιτικῶν μας ἡγετῶν ὑπῆρξε κύριος παράγων τοῦ φαινομένου αὐτοῦ. ῾Η ἀνάκαμψη, λοιπόν, αὐτή ἔγινε μέ τήν ἐξοντωτικοῦ ρυθμοῦ ἐργασία ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων καί κύριο στόχο εἶχε τήν αἱμοδοσία τοῦ μεγάλου Κεφαλαίου. Στούς ἐργαζόμενους παραχωρήθηκαν... ψίχουλα, ὥστε νά μποροῦν νά ἐργάζονται. Μεταξύ Κεφαλαίου καί ἐργαζομένων ὑπάρχουν κάποια καλοαμοιβόμενα στελέχη τῶν ἐπιχειρήσεων, τά διαβόητα ὒ῏῝ὶὸὃ Β῏ὗὖ! Συγχρόνως συνεχίστηκε –καί συνεχίζεται στίς μέρες μας– ἡ ἀχαλίνωτη προπαγάνδα, ὅτι δῆθεν ὅλοι μποροῦν νά ἀνεβοῦν στήν κορυφή τῆς κοινωνικοοικονομικῆς κυριαρχίας. ῎Αν εἶναι δυνατόν! Πόσους ἑκατομμυριούχους μπορεῖ νά παράγει κάθε κοινωνία; ᾿Εκεῖνο πού παράγει εἶναι ὁ ἄγριος καί ἀπάνθρωπος ἀνταγωνισμός τῶν θυμάτων τοῦ συστήματος, πού τελικά πεθαίνουν μέ τόν πόθο τοῦ πλουτισμοῦ ἀνεκπλήρωτο. ῞Ολα αὐτά συνετέλεσαν στό νά ἀργήσει νά γίνει ἀντιληπτή ἡ τραγική φτώχεια μεγάλου ποσοστοῦ τοῦ λαοῦ τῶν Η.Π.Α. καί ἡ ἀπουσία, γιά πάρα πολλούς, καί τῆς στοιχειώδους ὑγειονομικῆς περιθάλψεως!

Εἶναι ἀπολύτως ἀναγκαῖο νά ἐπινοηθῆ καί νά ἐφαρμοσθῆ στήν πράξη κάποιος μηχανισμός βελτιώσεως τῆς θέσεως τῶν ἐργαζομένων. Τό πρῶτο καί σπουδαιότερο μέτρο εἶναι νά ὁριοθετηθῆ ἡ ἁρμοδιότητα καί ἡ κυριαρχία τοῦ Κεφαλαίου, πού σήμερα εἶναι παντοδύναμη καί ἀνεξέλεγκτη. Σήμερα, ὁ κρατικός μηχανισμός, εἶναι ὑπηρέτης καί ἄθυρμα τοῦ Κεφαλαίου, μέσῳ τοῦ ὁποίου προγραμματίζονται καί γίνονται ὅλα τά μεγάλα ἔργα καί μάλιστα μέ ὑπερβολικά διογκωμένο κόστος. Οἱ κυβερνήσεις, πού ἐκλέγει ὁ λαός, ἔχουν μεταβληθεῖ σέ... χανουμάκια τῆς Κεφαλαιοκρατίας! Αὐτό πρέπει νά σταματήση, ὅπως ἐπίσης καί ἡ ἐκποίηση –ξεπούλημα– τῶν ἔργων πού ἔχουν ἤδη γίνει μέ τόν ἱδρῶτα τοῦ λαοῦ, ὅπως, π.χ., ὁ ΟΤΕ. Βέβαια, κάτι τέτοιο εἶναι ἀντίθετο πρός τήν ἰσχύουσα οἰκονομική πολιτική τῆς Ε.Ε. ῞Ομως, ἐξ αἰτίας αὐτοῦ, σήμερα ὁλόκληρη ἡ Ε.Ε. διέρχεται σοβαρή καί ἐπικίνδυνη οἰκονομική κρίση. ῾Επομένως, ἡ ἀλλαγή οἰκονομικῆς πολιτικῆς εἶναι ζωτική γιά τήν Ε.Ε. Χρειάζεται θάρρος, γιά νά ξεκινήση ἡ οἰκονομική ἀλλαγή. ῾Υπό τήν πίεση τῆς πραγματικότητας, ὅλες οἱ χῶρες τῆς Ε.Ε. θά ἀκολουθήσουν. ᾿Απαιτεῖται σωστός καί δυναμικός πολιτικός ἡγέτης, πού τουλάχιστον ἡ χώρα μας δέν διαθέτει. ῞Οπως καί ἄλλοτε ἔχομε τονίσει, τό τραγικό τοῦτο φαινόμενο ὀφείλεται στήν ἀνεξήγητη προτίμηση τῆς λαϊκῆς ψήφου στά χρεωκοπημένα «κόμματα ἐξουσίας». ῎Αν ὁ λαός δέν ξυπνήσει, τό ἀδιέξοδο θά παραμένει ἀξεπέραστο.