῎Ανθρωπον οὐκ ἔχω... ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν» ᾿Απὸ τὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς 25 ᾿Απριλίου. ῞Οπως καὶ τότε ὁ παραλυτικὸς δὲν εἶχε συμπαραστάτη, ἔτσι καὶ σήμερα πλῆθος ἀνθρώπων «ἄνθρωπον οὐκ ἔχουσι». Παραλύουν ἀπὸ τὰ προβλήματα καὶ δὲν ἔχουν ποῦ νὰ στηριχτοῦν, ἢ φυτοζωοῦν, μόνοι καὶ ἀβοήθητοι.

27 ᾿Απριλίου 1941. Οἱ Γερμανοὶ ναζὶ κατελάμβαναν τὴν ᾿Αθήνα καὶ ὕψωναν τὴ σβάστικα. Σήμερα, 59 χρόνια ἀργότερα, ζοῦμε τὴν ψυχολογία μιᾶς νέας καὶ νέου τύπου κατοχῆς. Τότε, ἡ ῾Ελλάδα ὑπέκυψε φυσιολογικὰ κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῆς ἐπίθεσης δύο αὐτοκρατοριῶν. Τώρα, πέσαμε μόνοι μας στὴν παγίδα. ῾Η ἔνταξη στὴν Εὐρωπαϊκὴ ῞Ενωση ἐπέφερε ἀποδυνάμωση τοῦ παργωγικοῦ δυναμικοῦ τῆς Χώρας, ποὺ ὁδηγήθηκε σὲ ραγδαία ἀποβιομηχάνιση μὲ ἐναπομένουσα βασικὴ δραστηριότητα τὴν παροχὴ τουριστικῶν ὑπηρεσιῶν. Οἱ ἐπιδοτήσεις τῆς Ε.Ε. ἐπέστρεψαν στὶς πλούσιες χῶρες καὶ ἰδίως στὴ Γερμανία, μὲ τὴν ὑπερκατανάλωση καταναλωτικῶν προϊόντων. Τέλος, τὸ ἰσχυρὸ νόμισμα ἔπληξε τὶς ἐξαγωγὲς καὶ ἐνθάρρυνε τὸν ὑπερδανεισμό. ῞Ολα αὐτὰ δημιούργησαν κλίμα τεχνητῆς εὐμάρειας, μὲ ἀποκορύφωμα τὴ φιέστα τῶν ᾿Ολυμπιακῶν ᾿Αγώνων, ποὺ ἔδωσαν καὶ τὴν ψευδαίσθηση ἰσχύος στὴν «ἰσχυρὴ ῾Ελλάδα». Καὶ τώρα, πληρώνουμε τὸ λογαριασμό.  

Χὰνς καὶ Γκρέτελ. ῎Εγινε κάτι παρόμοιο μὲ τὸ γερμανικὸ παραμύθι Χὰνς καὶ Γκρέτελ. Τὰ δυὸ παιδάκια παγιδεύτηκαν τρώγοντας το σοκολατένιο σπίτι τῆς κακιᾶς μάγισσας. ῞Ομως, τὴν καταναλωτικὴ εὐφορία, διαδέχθηκε ἡ προσγείωση στὴ σκληρὴ πραγματικότητα, ἀφοῦ τὰ παιδιὰ φυλακίστηκαν γιὰ νὰ ἀποτελέσουν τροφὴ τῆς μάγισσας. Μακάρι ἡ δική μας σκληρὴ πραγματικότητα νὰ ἔχει τὸ καλὸ τέλος τοῦ γερμανικοῦ παραμυθιοῦ.

῾Εαυτοὺς ἂς ὄψεσθε... Θὰ μποροῦσαν νὰ ἀντιτάξουν οἱ δυνάστες. Πράγματι, μεγάλες εἶναι οἱ εὐθῦνες τῆς δικῆς μας πλευρᾶς καὶ ἰδίως τοῦ πολιτικοῦ κόσμου, ποὺ, ἀντὶ νὰ καθοδηγήσει τὸ λαὸ σὲ βιώσιμες παραγωγικὲς δραστηριότητες, ἐνθάρρυνε τὴν κατασπατάληση τῶν κοινοτικῶν πόρων σὲ καταναλωτικὲς δαπάνες, μὲ ἀποτέλεσμα ἡ οἰκονομία μας νὰ μὴν ἔχει ἀναπτυξιακὸ προσαανατολισμό. ῞Ομως, αὐτὸ βόλευε τοὺς Γερμανούς καὶ τοὺς λοιποὺς ἐπικυρίααρχους, οἱ ὁποῖοι ἐπωφελήθηκαν γιὰ νὰ κυριαρχήσουν ἀγορὲς τῆς νότιας Εὐρώπης, χωρὶς νὰ ἐπανεπενδύσουν τὰ κέρδη ποὺ ἀποκόμισαν.

4η σταυροφορία. ῍Ας δοῦμε πῶς περιγράφεται ἡ 4η «σταυροφορία» ἀπὸ γαλλικὴ ἱστοσελίδα· «1203· ῾Ο ἑνετικὸς στόλος φτάνει στὴν Κωνσταντινούπολη... Οἱ φόροι ἦταν τόσο μεγάλοι (γιὰ νὰ πληρωθεῖ ἡ συμφωνηθεῖσα ἀμοιβὴ ἀπὸ τὸν αὐτοκράτορα ποὺ ἐγκατέστησαν οἱ σταυροφόροι), ὥστε οἱ ῞Ελληνες δὲν μποροῦσαν πιὰ νὰ πληρώσουν. 1204. Οἱ σταυροφόροι λεηλάτησαν τὶς ἐκκλησίες καὶ ἔκλεψαν ὅλα τὰ κοσμήματα καὶ τὸν πλοῦτο ποὺ βρῆκαν. Οἱ ῞Ελληνες ἐξεγέρθηκαν καὶ ἔδιωξαν τοὺς σταυροφόρους. Μετὰ ἀπὸ μιὰ ἑβδομάδα ἀπελπισμένης ἀντίστασης, ἡ πόλη ἔπεσε...».

Πολιτισμός... Συνεχίζει τὸ κείμενο· «...ὅλη ἡ κληρονομιὰ τοῦ ὀρθόδοξου χριστιανικοῦ πολιτισμοῦ  ἐξαφανίστηκε καὶ γιὰ τρεῖς μέρες οἱ σταυροφόροι σκότωσαν καὶ ἔ-

κλεψαν ὅποιους βρῆκαν μπρσοστά τους. Χριστιανοὶ ποὺ κατέφυγαν στὴν ῾Αγία Σοφία σφάχτηκαν μόλις βγῆ-

καν... ῾Η ἐκ-

κλησία λεηλατήθηκε καὶ βεβηλώθηκε. ῾Ο Βαλδουίνος τῆς Φλάνδρας ἐκλέχθηκε αὐτοκράτορας τῆς λεηλατημένης αὐτοκρατορίας. ῾Ωραῖο παράδειγμα χριστινικῆς πίστης.» Πηγή·  ῍ὦὦἆ·//ἣὸἣὲἶὸὖ.

ἣ῟῝ὦἂἣὰὃἂὰ.ὺἶ. Νὰ θυμίσουμε ὅτι οἱ σταυροφόροι εἶναι ἐκεῖνοι ποὺ κατέστρεψαν τὰ ἔργα τέχνης τοῦ κλασικοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ποὺ ἐπὶ αἰῶνες κοσμοῦσαν τὴν Κωνστντινούπολη καὶ περιβάλλονταν μὲ σεβασμὸ ἀπὸ τοὺς μεσιαωνικοὺς ῞Ελληνες κατοίκους της, παρὰ τὴν περὶ τοῦ ἀντιθέτου προπαγάνδα τῶν νεοπαγανιστῶν.

῎Αραγε, οἱ σύγχρονοι σταυροφόροι νὰ ἐπιδιώκουν νὰ προκαλέσουν κοινωνικὴ ἀναταραχή, ὥστε νὰ περιορίσουν ἀκόμα περισσότερο τὴν ἐθνική μας κυριαρχία;

Κόντρα στὸ Δ.Ν.Τ. Οἱ Εὐρωπαῖοι καὶ τὸ Δ.Ν.Τ. ἔρχονται νὰ ἐπιβάλουν μιὰ πολιτικὴ ποὺ πιὸ πολὺ θὰ μᾶς βουλιάξει στὸ τέλμα. ῾Η συρρίκνωση τοῦ εἰσοδήματος τῶν ἐργαζομένων οὔτε ἀνάκαμψη θὰ φέρει, οὔτε τὰ ἔσοδα τοῦ κράτους πρόκειται νὰ αὐξήσει. Οἱ ἀποκρατικοποιήσεις θὰ στερήσουν ἀπὸ τὸ κράτος τη δυνατότητα νὰ ἀσκήσει κοινωνικὴ πολιτική. ῾Η σωστὴ κατεύθυνση εἶναι ἡ ἀκριβῶς ἀντίθετη· Κρατικοποιήσεις, ἰδίως Τραπεζῶν, ὥστε νὰ ἀσκηθεῖ κοινωνικὴ πολιτικὴ καὶ νὰ κυκλοφορήσει χρῆμα στὴν ἀγορὰ καὶ νὰ ἐνθαρρυνθοῦν οἱ ἀναπτυξιακὲς πρωτοβουλίες, νὰ πάψει ἡ Χώρα, ὡς πρὸς τὴν οἰκονομία της, νὰ θυμίζει «ἄκαρπον συκῆν».

῾Η ᾿Αργεντινή... μὲ τὶς συνταγὲς τοῦ Δ.Ν.Τ. εἶχε φθάσει στὸ χεῖλος τῆς κατστροφῆς, παρὰ τὸν πλοῦτο της. ῾Ο πρόεδρος Νέστωρ Κίρχνερ, κατάφερε νὰ συνεφέρει τὴ χώρα, ἀκολουθώντας τὴν ἀκριβῶς ἀντίθετη πολιτική.