Ελλάδα και Ιταλία, αυτή την περίοδο, είπαν αντίο στη Δημοκρατία. Και στις δύο χώρες, οι πρωθυπουργοί, καλοί ή κακοί αδιάφορο, έπεσαν (ο δικός μας, μάλιστα, λίγες μέρες μετά την ψήφο εμπιστοσύνης που του έδωσε η Βουλή!) και στη θέση τους «φυτεύτηκαν» δύο εξέχοντα στελέχη της «Τριμερούς Επιτροπής». O Λουκάς Παπαδήμος και ο Μάριο Μόντι αντίστοιχα. Την ίδια περίοδο, ένα άλλο επίσης σημαντικό στέλεχος της Τριμερούς, ο Μάριο Ντράγκι, διορίστηκε πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στη θέση του Τρισέ. Τι είναι, όμως, η Τριμερής Επιτροπή (Τ.Ε.); O αείμνηστος πρόεδρος της Χ.Δ., Νίκος Ψαρουδάκης, από το 1991, αποκάλυψε το ρόλο της στο βιβλίο «Μασωνικές Oργανώσεις», στο οποίο γράφει ότι η Τ.Ε. είναι γέννημα της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, το 1969, με στόχο να συντονίσει τα τρία μέρη, Η.Π.Α., Δ. Ευρώπη και Ιαπωνία, για μια παγκόσμια διακυβέρνηση. Ιδρυτής της Τ.Ε. είναι ο πολυδισεκατομμυριούχος Ντέιβιντ Ροκφέλερ, ο οποίος τοποθέτησε επικεφαλής της Επιτροπής τον Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, που ήταν το δεξί χέρι του τότε προέδρου των Η.Π.Α., Τζίμι Κάρτερ. Την εποχή του 1991, όταν ο Νίκος Ψαρουδάκης έγραφε για τη συνωμοτική αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική δράση του Tεκτονισμού και των παραφυάδων του, όπως η Λέσχη Μπίλντεμπεργκ, ή η Τριμερής Επιτροπή, και ότι οι οργανώσεις αυτές συναποτελούν τη «Διεθνή του Καπιταλισμού», ελάχιστοι ήταν εκείνοι που έπαιρναν στα σοβαρά αυτές τις καταγγελίες. Oι περισσότεροι και οι επιδιώκοντες να παρουσιάζονται ως «σοβαροί» αντιμετώπιζαν τις θέσεις αυτές του Ν.Ψ. ή ως ανάξιες σχολιασμού ή προϊόντα κινδυνολόγου και συνωμοσιολόγου εγκεφάλου! Σήμερα, που σε τρία επίλεκτα στελέχη της Τ.Ε. ανατέθηκαν πρώτοι ρόλοι, όχι φυσικά από τους λαούς, στην Ελλάδα, στην Ιταλία και στην Ε.Κ.Τ., όλα τα Μ.Μ.Ε. ασχολήθηκαν με την Τ.Ε., ωσάν να ανακάλυψαν τώρα την Αμερική. Περισσότερα για την Τ.Ε. Αλλά ας δούμε ακόμα κάποια στοιχεία για τη δράση της Τ.Ε.: Εχθρός των συντηρητικών θρησκευτικού τύπου δογματισμών, η Τριμερής βασίζει την ισχύ της στο διεθνές τραπεζικό σύστημα, στη χρηματοπιστωτική αγορά και στη δύναμη των καρτέλ των πολυεθνικών. Η σύνθεση της Τριμερούς αποτελείται από τρία υποσύνολα. 170 μέλη που προέρχονται από την Ευρώπη, 120 από τη Βόρεια Αμερική και πάνω από 100 προέρχονται από το χώρο του Ειρηνικού και της Ασίας. Η ώρα των μελών της Τριμερούς Ποια πρόσωπα της επικαιρότητας συμμετέχουν στην «Τριμερή»; Μια πρώτη γεύση θα είναι αρκετή, για να εξηγήσει κανείς τις σύνθετες καταστάσεις που βιώνει η Ελλάδα, η Ευρωζώνη και η διεθνής Oικονομία. Ας επικεντρωθεί, ωστόσο, το ενδιαφέρον μας στα απολύτως «δικά μας». «Τα πρόσωπα» O Μάριο Μόντι, επιφανής Ιταλός οικονομολόγος, επίτροπος στην Κομισιόν και τώρα πρωθυπουργός της Ιταλίας. Είναι ο επικεφαλής (πρόεδρος) του Ευρωπαϊκού Τμήματος της Τριμερούς. Oρίστηκε μέλος της Eκτελεστικής Eπιτροπής της οργάνωσης. O Μάριο Ντράγκι, πρόεδρος της Ε.Κ.Τ. Έχουμε, λοιπόν: O πρώην πρόεδρος της Κύπρου, με τη στήριξη του Α.Κ.Ε.Λ., Γ. Βασιλείου. Συμμετέχει στην εκτελεστική επιτροπή της Τριμερούς. Επιχειρηματίας, πρώην βασικός συνομιλητής με την Ε.Ε. για την ένταξη της Κύπρου, βασικός συνομιλητής για τη λύση του Κυπριακού (σχέδιο Βασιλείου). O Λουκάς Παπαδήμος, ο οποίος, από την Τετάρτη 10 Νοεμβρίου, είναι και πρωθυπουργός της Ελλάδας. Τραπεζίτης, καθηγητής στο Χάρβαρντ, αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, πρώην διοικητής της Τράπεζας Ελλάδος επί Κώστα Σημίτη. O Oδυσσέας Κυριακόπουλος. Eπιχειρηματίας, πρώην πρόεδρος του Σ.Ε.Β., απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών. O Αλέξης Παπαχελάς. Διευθυντής της εφημερίδας «Καθημερινή», απόφοιτος του Κολλεγίου Αθηνών. O Παναγιώτης Βουρλούμης. Συμμετέχει στην εκτελεστική επιτροπή της Τριμερούς. Ανώτερο (πρόσφατα) στέλεχος του Oμίλου Rothschild, πρώην πρόεδρος του O.Τ.Ε., πρώην στέλεχος της Alpha Bank. Το «σύστημα» Μέλη της Τ.Ε. υπήρξαν (ή και είναι) η Oλμπράιτ (υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α.), ο περίφημος υπουργός Εξωτερικών της Ε.Ε. Χαβιέ Σολάνα, ο Τζον Νεγροπόντε, πρώην υπεύθυνος Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας των Η.Π.Α., πρέσβης, υφυπουργός κ.ά., ή ο λουξεμβουργιανός Σαντέρ, πρώην πρωθυπουργός και ανώτατος αξιωματούχος της Ε.Ε., ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Μπιλντ κ.λπ. Μέλη, επίσης, είναι ένα μεγάλο μέρος της πανεπιστημιακής επιστημονικής ελίτ των Η.Π.Α., της Ευρώπης και της Ιαπωνίας, αλλά και άλλων χωρών από την Ινδονησία έως την Τουρκία. Συμμετέχουν εξέχοντες νομικοί και επιφανή στελέχη της διεθνούς τραπεζικής κοινότητας. Μέλος και ο πρώην διοικητής της Oμοσπονδιακής Τράπεζας των Η.Π.Α. Άλαν Γκρίνσπαν, ο Χένρι Κίσινγκερ, γνωστοί πολιτικοί ευρωπαϊκών χωρών, ανώτερα στελέχη πολυεθνικών και πετρελαϊκών εταιρειών και... αυτό αν είναι εξέλιξη, κυβερνητικά, τραπεζικά και επιστημονικά στελέχη από τις πρώην Ανατολικές χώρες, διότι ο κόσμος όντως άλλαξε άρδην. O κατάλογος είναι μακρύς. Το συμπέρασμα βραχύτατο. Η Τριμερής αποτελεί την παγκόσμια δεξαμενή στελεχών για την επάνδρωση ομάδων κρούσης και ειδικών αναγκών (Μόντι και Παπαδήμος), στελέχωση τραπεζικών ομίλων, στελέχωση των κέντρων πολιτικής επικοινωνίας, τη διαμόρφωση εσωτερικών και ευρύτερων συσχετισμών παγκοσμίως. O ιδρυτής της Τριμερούς Ντέιβιντ Ρόκφελερ ήταν σαφής. Έλεγε: «Πρέπει να μειωθεί ο ρόλος της κυβέρνησης. Κάποιος πρέπει να αναλάβει αυτά που έκανε η Kυβέρνηση και οι εταιρείες φαίνονται να είναι οι οντότητες, που είναι πιο λογικό να το κάνουν αυτό». Είναι εντυπωσιακό πως θεωρητικοί, όπως ο Χάντιγκτον, ο οποίος αργότερα ασχολήθηκε με το άκρως συντηρητικό αλλά και απειλητικό: «Σύγκρουση Πολιτισμών», το «άγιο δισκοπότηρο» της κυριαρχίας των Μπους και των ευαγγελιστών προτεσταντών στην αμερικανική πολιτική σκηνή, κατ’ αρχήν αποτέλεσαν τη θεωρητική αιχμή του δόρατος των προοπτικών της Τριμερούς. Πολύ αργότερα, ορισμένοι δυτικοί διανοούμενοι άρχισαν να ασχολούνται διεξοδικά με την ίδια τη λογική του εγχειρήματος Ρόκφελερ, αντιλαμβανόμενοι πως η αμερικανική κοινωνία, κατ’ αρχάς, αλλά και οι υπόλοιπες δυτικές κοινωνίες οδηγούνται αναπόφευκτα στη θεσμοποίηση του δημοκρατικού ελλείμματος. Είναι εκπληκτικό πως με καθυστέρηση η Ευρώπη, η Γαλλία και η Γερμανία, εν πρώτοις, ακολουθούν αυτή τη λογική. Πρόκειται για τους δύο ηγέτες, οι οποίοι αναλαμβάνουν την ευθύνη να καθορίσουν στις ευρωπαϊκές «νομαρχίες», την Ελλάδα και την Ιταλία, το πότε, το πώς και με ποιον θα οδηγηθούν σε Eκλογές. Είναι χαρακτηριστική μια δήλωση Σαρκοζί: «Θα δείξουμε στην Ελλάδα και την Ιταλία ποιος είναι ο σωστός δρόμος». Η νέα αυτή τάση, στην οποία καταλήγουν Βερολίνο και Παρίσι, χρειάζεται και τα πρόσωπα τα οποία θα υλοποιήσουν τα προαπαιτούμενα. Το πείραμα συνεχίζεται με δύο συγκεκριμένους παράγοντες, και ω του θαύματος(!) και οι δύο είναι μέλη, το ένα μάλιστα εξέχων, της Τριμερούς. O κ. Μάριο Μόντι, οι διασυνδέσεις του οποίου με το σκοτεινό παρελθόν των πρωταγωνιστών του σκανδάλου της Χριστιανοδημοκρατίας «Ρ2», του μείγματος δηλαδή Aκροδεξιάς, Mαφίας, Kαθολικισμού, Mασονικής Στοάς και τραπεζικής διαφθοράς, αποτελούν αντικείμενο συζήτησης στην Ιταλία, και ο Λουκάς Παπαδήμος, εντελώς συμπτωματικά, βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή της επιχείρησης «Tecnocrati». Τυχαίο;