Oι «τεμπέληδες» Έλληνες και η Ελλάδα της διαφθοράς της σπατάλης και της αδιαφάνειας ήταν κατά τους «ειδικούς» οι αιτίες της οικονομικής κρίσης που βίωνε η Xώρα μας τον Oκτώβριο του 2009, όταν το ΠΑΣOΚ ανέλαβε τη διακυβέρνησή της. Λίγο αργότερα, ανακαλύφθηκαν τεμπέληδες και διεφθαρμένοι και στην Ιρλανδία και την Πορτογαλία! Αμέσως μετά, όταν η κρίση άρχισε να εξαπλώνεται και σ’ άλλες χώρες, οι πάντοτε, «ειδικοί» αποφάνθησαν ότι το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι τόσο «η τεμπελιά» αλλά το «πρόβλημα κρίσης χρέους». Η «κρίση χρέους» όμως επεκτάθηκε και στην Ισπανία και στην Ιταλία και κατά τους «αξιολογικούς οίκους» τέτοιο πρόβλημα αντιμετωπίζει τώρα όλη η Ευρωζώνη, την οποία και απειλούν με υποβάθμιση! Έτσι, σήμερα, οι αγορές, οι τραπεζίτες, οι χρηματιστές, οι νομπελίστες τους και οι πολιτικοί τους, δεν βλέπουν άλλο πρόβλημα παρά την «κρίση χρέους» και τα σχέδιά τους αναφέρονται στην αντιμετώπισή του. Όμως η «κρίση χρέους» είναι σύμπτωμα, είναι παράγωγο, απότοκο μιας γενικότερης κρίσης, της κρίσης του καπιταλιστικού, κοινωνικού συστήματος, του συστήματος, που από τη φύση του είναι αντιανθρώπινο, πηγή διαφθοράς, αδιαφάνειας, αυταρχισμού και ολοκληρωτισμού. Του συστήματος που γεννά βία και πολέμους, που θυσιάζει τον άνθρωπο και τη φύση στο βωμό του κέρδους. Ζούμε σε μια εποχή πρωτόγνωρη για τον όγκο του πλούτου που υπάρχει στον Πλανήτη. Όμως, ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας, ο γιγαντιαίος αυτός πλούτος, δεν ήταν συγκεντρωμένος σε τόσο λίγα χέρια, όπως σήμερα. Αυτή η υπερσυγκέντρωση του πλούτου είναι που προκαλεί και την παγκόσμια κρίση, γιατί: Από τη μια μεριά προκαλεί όχι απλώς φτώχεια και ένδεια, αλλά συνθήκες λιμοκτονίας για ολόκληρους λαούς και Από την άλλη επιφέρει κατακόρυφη πτώση της ζήτησης των προϊόντων του συστήματος λόγω μηδενισμού της αγοραστικής δύναμης των εκατομμυρίων φτωχών. Το γεγονός αυτό επιβάλλει την όξυνση του ανταγωνισμού μεταξύ των κεφαλαιοκρατικών συγκροτημάτων προκειμένου να γίνουν «πιο ανταγωνιστικά». Άμεση συνέπεια η περαιτέρω μείωση του κόστους εργασίας με απολύσεις, με μείωση μισθών και ημερομισθίων, με συρρίκνωση του Kράτους Πρόνοιας, του συστήματος υγείας και γενικά επέκταση της φτώχειας και της εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων. Αποτέλεσμα, η κρίση να βαθαίνει και να διευρύνεται. Συχνά, όπως μαρτυρεί η ιστορία, οι κρίσεις αυτές οδηγούν σε πολέμους με κατάληξη την επιβολή Νέας Τάξης Πραγμάτων. Της τάξης του πιο ισχυρού, στους αδύνατους. Στις μέρες μας και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, προς το παρόν τουλάχιστον δεν διαφαίνεται το ενδεχόμενο να οδηγηθούμε σε τόσο τραγικές (πολεμικές) εξελίξεις, χωρίς όμως, αν «η ανάγκη των Aγορών» το επιβάλλει, να μπορούμε να το αποκλείσουμε κατηγορηματικά. Βέβαια πόλεμος, αλλά όχι με τη χρήση της στρατιωτικής μηχανής, διεξάγεται και μάλιστα ανηλεής. Συνέπειες του πολέμου αυτού, που δεν έχει φθάσει ακόμα στην πλήρη εξέλιξή του: Τα εκατομμύρια των ανέργων. Κάπου δέκα Ελλάδες είναι οι άνεργοι στην Ε.Ε., με αυξανόμενο το ρυθμό αύξησής τους. Η κατεδάφιση του Κράτους Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Η επικράτηση γενικευμένου εργασιακού Μεσαίωνα. Η καταπάτηση όλων των δικαιωμάτων των εργαζομένων στο Δημόσιο και στον Ιδιωτικό Τομέα. Το συνεχώς αυξανόμενο δημοκρατικό έλλειμμα. Το δίδυμο «Μερκοζί» αποφασίζει πριν από εμάς (όλους τους ευρωπαϊκούς λαούς) για μας. Τα όργανα της Ε.Ε. συνέρχονται απλώς για να επικυρώσουν τις αποφάσεις του διδύμου. Αλλά και το δίδυμο αποφασίζει σύμφωνα με τις ορέξεις, δηλαδή τα συμφέροντα των αγορών! Συμπερασματικά η Δικτατορία των Aγορών, για την οποία είχαμε προειδοποιήσει πολύ πριν τον Oκτώβριο του 2009, είναι πια πανευρωπαϊκό καθεστώς. Μας κυβερνούν οι Aγορές. Αφέντης είναι το μεγάλο διεθνές Kεφάλαιο. Αυτό διορίζει πρωθυπουργούς και υπαγορεύει νόμους, θεσμούς, συντάγματα. Η λαϊκή κυριαρχία και η εθνική κυριαρχία βρίσκονται πια μόνο σε διακηρύξεις. Στην πράξη καταρρακώνονται. Αύριο, μάλιστα 9 Δεκεμβρίου, η λεγομένη Σύνοδος κορυφής της Ε.Ε. πρόκειται να βάλει και τυπικά την ταφόπλακα σε ό,τι ονομαζόταν, από κάποιους, Ευρώπη των λαών, Ευρώπη της αλληλεγγύης και της κοινωνικής συνοχής. Θα αποφασιστεί η αντικατάσταση των σημερινών Συνθηκών με άλλες που θα μετατρέπουν τις οικονομικά αδύνατες χώρες σε αποικίες της Γερμανίας. Θα επιδιωχθεί η επιβολή του Δ’ Ράιχ να γίνει με την υπογραφή των υπό αποικιοποίηση χωρών! Oι εξελίξεις αυτές δικαιώνουν πλήρως τις θέσεις της Χ.Δ. τόσο απέναντι στο Kαπιταλιστικό Σύστημα όσο και απέναντι στην Ε.O.Κ. - Ε.Ε. Η απόφαση μάλιστα του πρόσφατου Ζ’ Συνεδρίου μας για «χάραξη στρατηγικής εξόδου από την Ε.Ε.» αποκτά τώρα όχι απλώς επικαιρότητα, αλλά καθίσταται και αναγκαία. Αφού, η έξοδος από την Ε.Ε., μπορεί να μάς επιβληθεί από τα πράγματα, ανεξάρτητα από την εκτίμηση μιας τέτοιας εξέλιξης. Μόνο άφρονες μπροστά σε τέτοια ενδεχόμενα δεν βλέπουν την ανάγκη επιβίωσής μας με τη χάραξη της σχετικής εθνικής πολιτικής και με την αγωνιστική και συντονισμένη Aντίστασή μας στη Δικτατορία των Aγορών και των ντόπιων οργάνων της.