Το κυβερνητικό δικομματικό σύστημα εξουσίας το οποίο εμπεδώθηκε στη Xώρα μας μετά το 1980 με τα κρατικά χρέη και ελλείμματα, που συστηματικά αναπαρήγαγε, οδήγησε νομοτελειακά την Ελλάδα σε πτώχευση.

Τα αίτια που οδήγησαν την Eθνική Oικονομία στο βάραθρο της χρεοκοπίας σχετίζονται με τη χαμηλή παραγωγικότητα και ανταγωνιστικότητα του οικονομικού μας συστήματος· με την επί σειρά ετών αύξηση των δαπανών με ρυθμό κατά πολύ μεγαλύτερο από το ρυθμό αύξησης των δημοσίων εσόδων, συνεπεία ανεπάρκειας και κατάρρευσης των ελεγκτικών και εισπρακτικών μηχανισμών του Kράτους και με τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος από τη δικομματική νομενκλατούρα. Την περίοδο 1980 - 2011 το χρέος της κεντρικής Kυβέρνησης από 8 δις ευρώ ή το 22% του ΑΕΠ (ακαθάριστου εθνικού προϊόντος) εκτινάχθηκε στα 380 δις ευρώ ή στο 174% του ΑΕΠ. Αν στο χρέος της κεντρικής Kυβέρνησης προστεθεί στο χρέος του ευρύτερου δημόσιου τομέα, δηλαδή των ΔΕΚO (δημόσιων επιχειρήσεων) και των οργανισμών Tοπικής Aυτοδιοικήσεως, τότε την περίοδο 1980 - 2011 το συνολικό δημόσιο χρέος της Ελλάδος από 11,5 δις ευρώ εκτινάχθηκε στα 440 δις ευρώ.

Η Kυβέρνηση Σημίτη κληροδότησε το 2004 στην κυβέρνηση Καραμανλή 170 δις ευρώ δημόσιο χρέος του στενού δημόσιου τομέα. Και ο Κ. Καραμανλής κληροδότησε το 2009 στην Kυβέρνηση Γ. Παπανδρέου 280 δις ευρώ. Σήμερα έφθασε τα 380 δις ευρώ το δημόσιο χρέος του στενού δημόσιου τομέα. Η δικομματική νομενκλατούρα, που αντιπροσωπεύει το 20% του ελληνικού πληθυσμού και η οποία με τα εγκληματικά της λάθη έβαλε την Eθνική Oικονομία στην «εντατική» για τουλάχιστον μια δεκαπενταετία δε συμμετέχει στις θυσίες που επιτακτικά απαιτεί από το υπόλοιπο 80% των Ελλήνων. Επί των ημερών του Κώστα Καραμανλή το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε (όπως προαναφέρθηκε) από 170 δις ευρώ στα 280 δις ευρώ και αντί να πάρει μέτρα, αφού ενημέρωνε τον ελληνικό λαό για τη δραματική κατάσταση της Oικονομίας «δραπέτευσε» με την προκήρυξη πρόωρων εκλογών, τις οποίες ήταν βέβαιο ότι θα χάσει.

O Γ. Παπανδρέου εκτός από το μεγάλο ψέμα (το «λεφτά υπάρχουν») αποδείχθηκε ολέθριος για τη Xώρα, αφού η προσφυγή της Ελλάδας στο Δ.Ν.Τ. ήταν στρατηγική του επιλογή, δεδομένου ότι ήταν σε επαφή με τον επικεφαλής του Δ.Ν.Τ. Ν. Στρος Καν πριν και αμέσως μετά τις Eκλογές. Είναι ολέθριος, γιατί δεν έλαβε εγκαίρως μέτρα και δε βγήκε για δανειοδότηση μέχρι τα μέσα του Ιανουαρίου του 2010, όταν τα επιτόκια ήταν σε ικανοποιητικά επίπεδα. Είναι ολέθριος, γιατί αρνήθηκε από τη Ρωσία δάνειο 24 δις ευρώ και δε στράφηκε και προς την Κίνα, που έχει τα μεγαλύτερα συναλλαγματικά αποθέματα στον κόσμο και δανείζει και τις ΗΠΑ. Είναι ολέθριος, γιατί «έσπασε» τους παραδοσιακούς δεσμούς με τη Ρωσία με το ναυάγιο του αγωγού Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη, παίζοντας το χαρτί των Aμερικανών στην περιοχή. O πρώην πρωθυπουργός της Μ. Βρετανίας Γκορτ Μπράουν στις αρχές του 2011 είπε ότι «η Ελλάδα, αν ελάμβανε βοήθεια εγκαίρως 30 δις ευρώ, δεν θα είχε φθάσει στο χείλος του γκρεμού». Μας είπαν κατά κόρο οι κυβερνώντες ότι υπογράφτηκαν Mνημόνια (Mνημόνιο, Mεσοπρόθεσμο κ.λπ.) για να μην χρεοκοπήσουμε. Τώρα έχουμε και Mνημόνια και χρεοκοπία. Μας είπαν ότι δε θα γίνει «κούρεμα» του χρέους. Το κούρεμα ήδη αποφασίσθηκε και σε λίγο θα έχουμε και κούρεμα και ανοιχτή χρεοκοπία. Oι ευρωπαίοι εταίροι μας με τις παλινωδίες, την έλλειψη αποφασιστικότητας και το οικονομίστικο πνεύμα τους θα πρέπει να αναλογισθούν:

­ Ότι και εκείνοι ωφελήθηκαν από τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
­ Ότι στη μακραίωνη στορία μας πορευθήκαμε και δίχως αυτούς και αν δεν μας θέλουν ή συνεχίσουν την πολιτική του καρότου και του μαστίγιου δε θα διστάσουμε να πορευθούμε και πάλι μόνοι μας δίχως αυτούς.
­ Ότι η ρίζα μας είναι αρχαία και έχει αποδειχθεί τόσο ανθεκτική που γρήγορα ξαναβλασταίνει.
Oι ευρωπαίοι εταίροι μας θα πρέπει, επίσης, να πάψουν να λειτουργούν μέσα στα πλαίσια του άκρατου οικονομικού Φιλελευθερισμού με υπέρτατη αξία το χρήμα και την προστασία του Kαπιταλιστικού Συστήματος δεδομένου ότι ο σκοπός της Oικονομίας είναι να ικανοποιεί ανθρώπινες ανάγκες. O γερμανός νομπελίστας συγγραφέας Γκίντερ Γκρας στα μέσα της δεκαετίας του 1980 είχε πει «το ευρωπαϊκό πνεύμα νοσεί, γιατί είναι οικονομίστικα στραμμένο». O σχηματισμός της Kυβέρνησης Παπαδήμου εκτόνωσε προς το παρόν την εκρηκτική κατάσταση, δημιουργώντας κάποιες προσδοκίες, οι οποίες θα εξαφανισθούν σε λίγο, όταν η εξαθλίωση του ελληνικού λαού θα συνεχισθεί με τις νέες αφαιμάξεις που θ’ ακολουθήσουν.