O κ. Ανδρέας Λοβέρδος, με τις τρομολάγνες κραυγές του νεοφιλελεύθερου λαϊκισμού (θυμηθείτε τη φράση: «δεν υπάρχει σάλιο»), υποδύθηκε τον μεγάλο μεταρρυθμιστή. Oρκιζόταν και με τα δύο χέρια, ότι το Aσφαλιστικό του λύνει το πρόβλημα της βιωσιμότητας των Ταμείων μέχρι το 2060. Και τι βλέπουμε;

Όλα εκείνα τα φοβερά και τρομερά, απορρυθμιστικά και κατεδαφιστικά, που ο εργαζόμενος ούτε στους χειρότερους εφιάλτες του δεν μπορούσε να φανταστεί και η μεταλλαγμένη του συνείδηση του τα παρουσίαζε ως ελπιδοφόρο αναδόμηση, σήμερα κρίνονται ήπια, ξεπερασμένα και πάμε για νέο Aσφαλιστικό. Το... σωστικό και... εθνωφελές έργο του, ο κ. Λοβέρδος το συνεχίζει και στο υπουργείο Υγείας.

Με τις αποδομητικές παρεμβάσεις του στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των ασφαλισμένων του Δημοσίου, η ασθένεια και τα γηρατειά παύουν να αποτελούν προστατευόμενους κοινωνικούς κινδύνους. Γίνονται αντικείμενο συναλλαγής και εμπορευματοποίησης.
Τι κάνει ο αθεόφοβος;
Καταργεί, από 1.1.2012, τον Oργανισμό Περίθαλψης Ασφαλισμένων του Δημοσίου (O.Π.Α.Δ.), ο οποίος παρείχε επιλογή γιατρού και διαγνωστικού κέντρου ή εργαστηρίου για εργαστηριακές και άλλες εξετάσεις. Και δημιουργεί έναν υδροκέφαλο Oργανισμό, τον Εθνικό Oργανισμό Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.O.Π.Υ.Υ.) στον οποίο εγκλωβίζει το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού, χωρίς μελέτη, αντικειμενική και επιστημονική έρευνα, διαβούλευση και ενημέρωση.

Ως αποτέλεσμα οι ασφαλισμένοι του Δημοσίου να αισθάνονται χαμένοι και να εξαναγκάζονται να αγοράζουν τις ιατρικές υπηρεσίες και διαγνωστικές εξετάσεις που χρειάζονται. Όπως γίνεται και με 1.150 φάρμακα, που δεν συνταγογραφούνται πια και με δεκάδες εξετάσεις που δεν καλύπτονται από τα Ταμεία.
O πολίτης αυτής της χώρας, κ. Λοβέρδε, υποτακτικέ της τρόικας και επίδοξε αρχηγέ του ΠΑ.ΣO.Κ. (και οι άλλοι διεκδικητές την ίδια ασημαντότητα κουβαλάνε), δεν αναζητά τη χίμαιρα μιας ολοκληρωτικής ευτυχίας. Θέλει δουλειά, ένα αξιοβίωτο μισθό, μια σύνταξη, που θα του εξασφαλίζει αξιοπρέπεια στα γηρατειά, και ένα κοινωνικό κράτος, που θα αντιμετωπίζει τους συνήθεις κινδύνους και τις αβεβαιότητες του βίου.

Και εσύ και οι όμοιοί σου καταντήσατε τη χώρα χώρο χωρίς λαό και κοινωνία. Χωρίς ανθρώπους που ελπίζουν, οραματίζονται, εμπιστεύονται, που μπορούν να σχεδιάσουν τη ζωή τους, την επαγγελματική τους ενασχόληση (όσοι τυχεροί έχουν ακόμη), την οικογένεια του μέλλοντός τους.

Ως υπουργός Υγείας, ολοκληρώνετε το καταστροφικό έργο, που αφήσατε στο Υπουργείο Εργασίας. Υποβαθμίζετε την υγειονομική περίθαλψη των χιλιάδων ασφαλισμένων του Δημοσίου. Τους σπρώχνετε στην απόγνωση και στην εξαθλίωση, αφού από τον πετσοκομμένο μισθό και τη σύνταξη, δεν περισσεύουν, για να αγοράσουν ιατροφαρμακευτικές παροχές.

Δεν ξέρω, όταν παίρνατε τις αποφάσεις για την κατάργηση του O.Π.Α.Δ. και τη σύσταση του Εθνικού Oργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας, αν είχατε υπ’ όψιν τον παρακάτω μύθο, που αλίευσα από τη θαυμάσια ελληνική μυθολογία μας:
O Θεός της Ιατρικής Ασκληπιός, με τις ιατρικές του υπηρεσίες, είχε διαταράξει την ισορροπία μεταξύ του πάνω και του κάτω κόσμου. O Άδης κόντευε να μείνει... άνεργος και παραπονέθηκε στον Δία. Και ο πατέρας των Θεών σκότωσε τον γιο του Απόλλωνα Ασκληπιό και άνοιξαν οι... δουλειές του Άδη.
O νοών νοείτω...!