Αρχική arrow ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ arrow 988 arrow Παρέμβαση στο Σπίτι του Πολιτισμού στο Ρέθυμνο: H συνάντησή μου με το λόγο του Νίκου Ψαρουδάκη.

Παρέμβαση στο Σπίτι του Πολιτισμού στο Ρέθυμνο: H συνάντησή μου με το λόγο του Νίκου Ψαρουδάκη.

Έχει γραφτεί από Γιώργος-Νεκτάριος Παναγιωτίδης, Αντιπρόεδρος ΧΔ
Κυριακή, 02 Ιούλιος 2017

Η πρώτη επαφή μου με το όνομα του Ν. Ψαρουδάκη ήρθε όταν είδα το όνομά του γραμμένο σε ένα πρωτοσέλιδο της «Χριστιανικής». Ήταν το έτος 2006, αν δεν κάνω λάθος, και επρόκειτο για πρωτοσέλιδο άρθρο του νυν προέδρου της Χ.Δ. Γιάννη Ζερβού, σε ένα πάγκο εφημεριδοπώλη στο Κέντρο της Θεσσαλονίκης, ο οποίος τόνιζε ότι, σε αντίθεση με ορισμένους που ισχυρίζονταν ότι δεν υπήρξαν αντιστασιακοί πραγματικοί επί Δικτατορίας, η πραγματικότητα μάς μιλούσε για ανθρώπους σαν τον Νίκο Ψαρουδάκη, στα πλαίσια της Χ.Δ., που όντως έκανε αντίσταση. Το άρθρο αυτό με εντυπωσίασε και με παραξένεψε τότε, εφόσον είχα συνηθίσει κατεξοχήν να μιλούν περί Δικτατορίας άνθρωποι προερχόμενοι από το μετέπειτα Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα ή την Αριστερά, τους οποίους τότε είχα συλλήβδην σε χαμηλή εκτίμηση.

Η δεύτερη όμως και ανεξάρτητη επαφή μου με τον λόγο του Ν. Ψαρουδάκη ήταν την περίοδο 2006-2007. Τότε μπορώ να πω ότι αντιλήφθηκα εις βάθος την πονηρία και χυδαιότητα του Κεφαλαιοκρατικού Συστήματος –τον «Διαρκή Αντίχριστο» του Παπαδιαμάντη- εφόσον αυτό, στα πλαίσια της διάβρωσης του κλασικού αστικού-διαφωτιστικού Πανεπιστημίου, τα είχε βάλει με κάτι που είχα σε πολύ μεγάλη υπόληψη: την αυταξία της μόρφωσης, την παιδεία ως μη χρηστικό αγαθό, η οποία τότε υπονομευόταν σημαντικά από τον Νόμο Γιαννάκου για τα Πανεπιστήμια. Ταυτόχρονα, έβλεπα τότε ότι αυτοί που θα ήθελα να αντισταθούν σε αυτό –Χριστιανικές Αδελφότητες, Ιεραρχία, Ορθόδοξοι διανοούμενοι κ.λπ.- ήταν είτε στην άλλη όχθη είτε σιωπούσαν εκκωφαντικά. Χαρακτηριστικά, όταν πρότεινα σε ένα φίλο που ήταν σε κάποια θρησκευτική Αδελφότητα να γράψουν κάτι για το θέμα αυτό σε έντυπό τους, μού απάντησε με το (συχνότατα άλλωστε κακοποιούμενο και παρερμηνευόμενο εδάφιο της «Προς Ρωμαίους») «Πάσα ψυχή εξουσίαις υπερεχούσαις υποτασσέσθω...» και ότι μπορεί να κατηγορηθούν ότι εμπλέκονται στα πολιτικά, κάτι που βέβαια φαίνεται πως ήταν από μόνο του μια μομφή.

Από τα βιβλία του Ν.Ψ.
Ο λόγος του Νίκου Ψαρουδάκη μέσα από τα βιβλία του, που τότε αναζητούσα σε παλαιοβιβλιοπωλεία και διάβαζα μεταξύ άλλων (Μπερντιάγεφ, Μπουγάτσος, Ζουράρις, Τσιριντάνης) πραγματικά μου έδινε να καταλάβω ότι η αίσθηση που είχα δεν ήταν εσφαλμένη, ότι πράγματι ως Χριστιανός έπρεπε να αντισταθώ στον εκχυδαϊσμό του Κεφαλαιοκρατικού Συστήματος, που γνώριζε την νεοφιλελεύθερή του ευφορία τότε επιβαλλόμενο πανευρωπαϊκά (Διαδικασία της Μπολώνια) και παγκόσμια.
Τα πρώτα βιβλία του που διάβασα ήταν το «Θέματα Χριστιανικής Κοινωνιολογίας», Μέρος Α’: Το κατεστημένο υπό το φως του Χριστιανισμού και Μέρος Β’: « Για μια Χριστιανική Δημοκρατία», η «Επανάστασις της αγάπης», «Αναζητώντας τη Δημοκρατία» (συλλογή κειμένων επί Δικτατορίας, εκδ. Κέδρος) κ.ά. και αντλούσα από αυτά τα αναγκαία επιχειρήματα και εμβάθυνση σε πτυχές του Ευαγγελίου και της Καινής Διαθήκης. Ήθελα να προσθέσω ότι είχα διαβάσει σχετικά και σε κάποιο βιβλίο του π. Γεωργίου Μεταλληνού για την επίδραση, που ανέφερε ο ίδιος ότι άσκησε στη γενιά του ο Ψαρουδάκης και τα βιβλία του. Έλεγε χαρακτηριστικά ότι τους έβγαλε συλλογικά από τα «ασφυκτικά ευσεβιστικά πλαίσια» των γυμνασιακών τους χρόνων, και τους έδειξε μια ολόκληρη (=κοινωνική) πλευρά του Χριστιανισμού, την οποία τότε αγνοούσαν (βλ. «Συναντήσεις», εκδ. Αρμός, 2005). Θα ευχόμουν να δρούσε και στη δική μας γενιά ένας λόγος ανάλογος του Ψαρουδάκη. Ίσως στην εποχή της «ημιδημοκρατίας» του εμφυλιακού κράτους του 50 και του 60, η ανάγκη να φαινόταν πιο απαρέγκλιτη, όμως αρκεί κανείς να μελετήσει το υλικό, στο οποίο συχνά μυούνται τα παιδιά διάφορων κατηχητικών, οργανώσεων κ.λπ., ώστε να διαπιστώσει ότι η ιδεολογία από την οποία εμφορούνται δεν είναι και τόσο πολύ διαφορετική και σήμερα. Πιο συγκεκριμένα, δεν νομίζω ότι περισσότεροι από λίγοι ή πολύ λίγοι από τους σημερινούς εκκλησιαζόμενους και ειδικά τους νεότερους υποψιάζονται καν το εύρος του περιεχομένου της κοινωνικής διδασκαλίας της Ορθοδοξίας.
Επίσης ακόμη λιγότεροι αναζητούν: μάλλον αρκούνται σε ορισμένες παγιωμένες σύγχρονες θρησκευτικές τάσεις, στις απόψεις του πνευματικού τους, σε κάποια συνήθη αναγνώσματα, ρητά ή στερεότυπα, τα οποία αναπαράγονται και δημιουργούν συρμούς και αγελαίες συμπεριφορές από τις οποίες δεν είναι εύκολο να αποσπάσεις αυτόν που τα έχει° επίσης υπάρχει άγνοια της εκκλησιαστικής παράδοσής μας, όπως και του πνεύματός της. Εάν αυτό εξηγούνταν την εποχή του Νίκου Ψαρουδάκη, σήμερα είναι πιο δύσκολο κάτι τέτοιο. Συχνά γνωρίζουμε το τάδε στιγμιότυπο ή «διήγηση» κάποιου από την ζωή του τάδε σύγχρονου γέροντα, δυστυχώς όμως δεν γνωρίζουμε ούτε καν τη σύνοψη των κορυφαίων Πατέρων της Εκκλησίας, όπως οι Τρεις Ιεράρχες, για τους οποίους χαρακτηριστικά έλεγε ο ρωσικής καταγωγής γέροντας Σέργιος Chevitch: «μην τολμήσεις να θεολογήσεις χωρίς να αναφερθείς στους Τρεις Ιεράρχες».

Πέραν αυτών, εκτός της ορθότητας των απόψεων, είδα στο λόγο του Ν. Ψαρουδάκη ότι δεν υπάρχει στόμφος, αλλά περίσσευμα καρδίας ότι δεν υπάρχει πνευματική ξεραΐλα αλλά γνήσια πνευματική αναζήτηση ότι δεν υπάρχει εχθροπάθεια αλλά δίκαιη αγανάκτηση και (αλτρουϊστική) οργή° ότι δεν υπάρχει φαρισαϊσμός αλλά χριστιανισμός.
Δια των ευχών λοιπόν των προαναφερθέντων Αγίων και εμπνεόμενοι από το παράδειγμά του Νίκου Ψαρουδάκη, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι ώστε να αλλάξουμε αυτήν την κατάσταση στην Εκκλησία μας, την κοινωνία μας, το Κράτος μας και τους πολιτικούς θεσμούς μας.

Πρόσφατα σχόλια

Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
(ουτε)Συνετος (ουτε)Επαναστατης
26 Οκτ 2015, 00:42
Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
Συνετος Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 11:53
 

Στατιστικά

Γλώσσες: 1
Μέλη: 206
Νέα: 1397
Σύνδεσμοι: 24
Επισκέπτες: 1313040
 

Οι Ροές Ειδήσεων της Χριστιανικής

RSS 0.91
RSS 1.0
RSS 2.0
ATOM 0.3
OPML


Copyright (C) 2006-2015 ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. All rights reserved.
Powered by Jim Pap | Γραφικά από τον Αγιογράφο Γ.Κ.