Αρχική arrow ΑΡΧΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ arrow 989 arrow Παιχνίδια καὶ χίμαιρες τῆς παγκοσμιοποίησης

Παιχνίδια καὶ χίμαιρες τῆς παγκοσμιοποίησης

Έχει γραφτεί από ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΤΟΥΖΗΣ(μτφρ. Γ. Ζερβού)
Τετάρτη, 19 Ιούλιος 2017

Παρατηρώντας τὸ πλῆθος τῶν ὑπερπολυτελῶν οὐρανοξυστῶν ποὺ ὑψώνονται στὴ Σαγκάη, στὴν Κουάλα Λουμπούρ, στὸ Ντουμπάι ἢ στὴ Βομβάη, ἕνας «πεφωτισμένος» παρατηρητὴς, ὅπως ἄλλωστε ἔχουν γίνει ὅλοι οἱ ἐπιφορτισμένοι μὲ τὴν παρουσίαση τῆς πραγματικότητας σχολιαστές μας, θὰ μποροῦσε νὰ ἰσχυριστεῖ ὅτι ἡ Παγκοσμιοποίηση, παρὰ τὰ κλαψουρίσματα τῶν ἀπανταχοῦ Κασσανδρῶν, εἶναι ὄντως ἐδῶ νικήτρια. Πράγματι, μὲ τὴν προϋπόθεση νὰ μείνουμε καλὰ ἀγκυροβολημένοι σὲ τούτη τὴν πραγματικότητα τῶν λίγων τετραγωνικῶν χιλιομέτρων, ἀπολαμβάνοντας τὰ -παντοῦ καὶ πάντοτε πανομοιότυπα- πεντάστερα ξενοδοχεῖα, τίποτα, ἢ σχεδὸν τίποτα δὲν θὰ μποροῦσε νὰ κλονίσει αὐτὴ τὴν πεποίθηση, ποὺ υἱοθετοῦν ὅλες οἱ κυβερνήσεις, οἱ ἔμποροι καὶ ἄλλοι ἐπιχειρηματίες ποὺ διασχίζουν ἀπ’ ἄκρη σ’ ἄκρη τὴν οἰκουμένη, μαζεύοντας συμφωνίες καὶ προσοδοφόρα συμβόλαια, μὲ βάση φιλτραρισμένες ἐκμυστηρεύσεις ποὺ σήμερα ἀποκαλοῦμε εἰδήσεις.

Μερικά μέτρα πιὸ πέρα σὲ εὐθεία γραμμὴ, ἀρχίζει ἡ μόνιμη ἐρήμωση, αὐτὴ ποὺ δὲν βλέπουν ἢ δὲν θέλουν νὰ δοῦν. Εἶναι, πράγματι, ἀρκετὰ μεθυσμένοι καὶ σὲ κατάσταση εὐφορίας, ὅταν, γιὰ παράδειγμα, βγαίνοντας ἀπὸ ἕνα ὑπερσύγχρονο ἑστιατόριο τῆς Βομβάης, γνωστὸ γιὰ τὰ γιγάντια καβούρια του, θὰ χρειαστεῖ νὰ ὑπερπηδήσουν, αὐτὴ τὴν προχωρημένη ὥρα, κορμιὰ κοιμισμένων στὸ ἴδιο τοῦτο πεζοδρόμιο. Τότε, τὸ νὰ κρατήσουν τὴν ἰσορροπία τους ἀποκτᾶ μεγαλύτερη σημασία ἀπὸ τὴν ἀνάμνηση αὐτῆς τῆς περιπέτειας. Τὴν ἐπαύριο, μόλις ξυπνήσουν, τὸ κανάλι Bloomberg θὰ ἐπαναλάβει τὴν ἴδια ρουτίνα, συγκεντρώνοντας ἀποτελέσματα καὶ προβλέψεις σὲ πράσινη καὶ κόκκινη ταινία, ποὺ σηματοδοτεῖ τὴν παγκόσμια ἡγεμονία τῆς Αγορᾶς. Αὐτὸς ὁ κόσμος μοιάζει ὅλο καὶ πιὸ πολὺ μὲ θεματικὸ πάρκο γιὰ μυημένους, τοῦ ὁποίου τὰ ὅρια εἶναι δυσδιάκριτα, ἀνάμεσα στὸ χῶρο τῆς προνομίας καὶ ἀπὸ μακριὰ τῆς ἔντονης ἐρήμωσης, ποὺ μπορεῖ νὰ ὀφεἰλεται σὲ βόμβα, ἀπόπειρα, ἕνα τσουνάμι ἢ ἕνα πυρηνικὸ ἀτύχημα. Μὲ τὴν προϋπόθεση ἡ ἐφήμερη ἀγανάκτηση νὰ ἐκλείπει καὶ νὰ μὴ μετατρέπεται σὲ μόνιμη κατάσταση. Ἐξάλλου, εἴμαστε σὲ θεματικὸ πάρκο καὶ κάθε ἐπιμέρους θέαμα εἶναι προορισμένο νὰ διαγράψει τὸ προηγούμενο σὲ μιὰ καλὰ σηματοδοτημένη διαδρομή. Ὅπως παρατηροῦν ὁ Κλίφορντ Σίρινγκ καὶ ὁ Φίλιπ Στένινγκ σὲ μιὰ μελέτη τους γιὰ τὴν Ντίσνεϊλαντ, «….ὅποιος βγαίνει ἀπὸ αὐτὴ τὴ διαδρομὴ, θεωρεῖται ἀποκλίνων. Ὡς συνέπεια, πράκτορες ἀπομονώνουν ἢ ἀποβάλλουν τοὺς παραβάτες.» Πράγματι, πίσω ἀπὸ μιὰ φανταχτερὴ πρόσοψη μιᾶς ὑποχρεωτικῆς ἐμποροκρατικῆς εὐτυχίας, ὑπάρχει ἐπαγρύπνηση καὶ πρόνοια, ὥστε κανεὶς νὰ μὴ παίρνει δρόμους ποὺ δὲν ὁδηγοῦν στὸ πλοῖο τοῦ «Κάπταιν Χοὺκ» καὶ στὴ νεράιδα «Τίνκερμπελ».

Αὐτὴ ἡ πραγματικότητα εἶναι, φυσικά, μιὰ ψευδαίσθηση, μιὰ μυθοπλασία, ἤ, γιὰ νὰ χρησιμοποιήσω μιὰ πιὸ πρόσφατη ὁρολογία, ἕνα βιντεο-παιχνίδι: Εἴτε χάνουμε εἴτε κερδίζουμε, πάντοτε στὸ προκατασκευασμένο πλαίσιο τοῦ παιχνιδιοῦ,πανηγυρίζουμε νίκες τύπου Ἄουστερλιτς ἢ θρηνοῦμε ἧττες τύπου Τραφάλγκαρ. Ἡ κρίση χρέους τῶν Η.Π.Α., ἔχει δείξει πόσο παραλλάσσουν οἱ μεταβλητὲς σὲ αὐτὸ τὸ παιχνίδι: Ἐδῶ, εἴμαστε περήφανοι, ὅπως ἐπεσήμανε ὁ Πρόεδρος Ὀμπάμα, ποὺ μποροῦμε καὶ δανειζόμαστε ἀπρόσκοπτα γιὰ δύο αἰῶνες. Ἐκεῖ, στοὺς Ἕλληνες καὶ στοὺς Πορτογάλους, αἱμορραγοῦν μέχρι θανάτου γιὰ νὰ ἐπιτευχθεῖ τὸ ἰδεῶδες μιᾶς περιοριστικῆς δημοσιονομικῆς πολιτικῆς λιτότητας, ποὺ δὲν θὰ πραγματοποιηθεῖ ποτέ.

Οἱ «ὑπεύθυνοι» καὶ οἱ «σοβαροὶ» προσδιορίζονται ἀπὸ ἀντικρουόμενα κριτήρια, ὅπως ἄλλωστε καὶ οἱ «ἀνεύθυνοι» καὶ οἱ «λαϊκιστές». Ὅλα ἐξαρτῶνται ἀπὸ τὶς διαθέσεις μιᾶς Ἀγορᾶς ποὺ θεσπίζει κανόνες «ἀ λὰ κάρτ», σύμφωνα μὲ τὶς ὀρέξεις της, διαφορετικὸ βιντεο-παιχνίδι γιὰ τὸν καθένα. Καὶ γιὰ τὰ ὅρια τοῦ, ὅλο καὶ πιὸ φαντασιακοῦ, αὐτοῦ κόσμου, τοὺς ἀπόβλητους τῆς διαφορᾶς, βιντεο-παιχνίδια πολέμου: Μεσαίωνας ἢ ὁλοκληρωτικὸς πόλεμος, ὅπου οἱ ἄμαχοι πληθυσμοὶ ἁπλῶς δὲν ὑπάρχουν.
Οἰ «κατακτητὲς» καὶ ἄλλοι στρατηγοί, ἐξαπολύουν μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἐκπολιτιστικὲς σταυροφορίες, ἐπιδιώκοντας νὰ τυποποιήσουν τοὺς ἀνθρώπους, ὅπως τὸ ἔκαναν μὲ τὸ καλαμπόκι ἢ τὴν τομάτα, καὶ ἀναρωτιοῦνται πῶς γίνεται καὶ οἱ ἄμαχοι πληθυσμοὶ ἐξακολουθοῦν νὰ βρίσκονται στὰ ὅρια τοῦ κόσμου τους. Ἀπὸ ποῦ ἔρχονται; Ὑπάρχουν στ’ ἀλἠθεια; Μὲ ποιὸ δικαίωμα; Κι ἀρχίζουν νὰ φλυαροῦν γιὰ τὴν ἀκρίβεια τῶν ἀφηγήμάτων τους, τὰ ὁποῖα ὁδηγοῦν στὴ μόνιμη ἐρήμωση, ὅπου τὸ αἷμα κυλᾶ στ’ ἀλήθεια, οἱ δυστυχίες δὲν ὑπολογίζονται μὲ μεταβλητὲς άλγορίθμων κάποιου παιχνιδιοῦ, καὶ οἱ ἔξοδοί τους οἱ μακρὲς πορεῖες τους, οἱ πνιγμοὶ στὴ διάρκεια τῶν ὀδυσσειῶν τους, ἀνήκουν στὸν κόσμο τοῦ πραγματικοῦ.

(Ἀναρτημένο στὴν ἱστοσελίδα τοῦ συγγραφέα στὸ Mediapart. Μετάφραση ἀπὸ τὰ γαλλικά: Γ.Ζ.)

Πρόσφατα σχόλια

Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
(ουτε)Συνετος (ουτε)Επαναστατης
26 Οκτ 2015, 00:42
Μετεκλογικά 20ής του Σεπτέμβρη και η ΛΑ.Ε
Συνετος Επαναστατης
25 Οκτ 2015, 11:53
 

Στατιστικά

Γλώσσες: 1
Μέλη: 206
Νέα: 1395
Σύνδεσμοι: 24
Επισκέπτες: 1307122
 

Οι Ροές Ειδήσεων της Χριστιανικής

RSS 0.91
RSS 1.0
RSS 2.0
ATOM 0.3
OPML


Copyright (C) 2006-2015 ΚΙΝΗΜΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. All rights reserved.
Powered by Jim Pap | Γραφικά από τον Αγιογράφο Γ.Κ.