Το τραγιθκό είναι ότι αυτές τι απόψεις τις συμμερίζονται όλοι εκείνοι οι πολιτικοί που προσπαθούν μας πείσουν πως η Ε. Ε. είναι κατά βάθος μια ευρωπαϊκής υπόθεση και όχι μια καπιταλιστική στην Ευρώπη… τρομάρα τους.

Το 2^ο ρεύμα εκφράζεται από κεντροαριστερούς και όχι μόνο, που υιοθετώντας δήθεν τον πολυπολιτισμό, στην πραγματικότητα είναι ενάντια σε κάθε παραδοσιακό πολιτισμό, ενάντια στις ωσμώσεις μεταξύ των πολιτισμών, των συλλογικών ταυτοτήτων και των θρησκευτικών πίστεων. Είναι δηλαδή ενάντια στον «γνήσιο και διαυγή διαπολιτισμό». Δείτε π.χ. τον πρόεδρο των δασκάλων κ. Δημήτρη Μπράτη, προερχόμενο από την ΠΑΣΚ (ΠΑΣΟΚ) … «Συμφωνώ απόλυτα με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Δεν θα πρέπει να υπάρχουν στα σχολεία σύμβολα όπως οι σταυροί ή οι θρησκευτικές εικόνες που διαχωρίζουν τους μαθητές…. το σχολείο θα πρέπει να εξασφαλίζει ίσες ευκαιρίες σε όλους χωρίς κανένας μαθητής να αισθάνεται μειονεκτικά λόγω της καταγωγής, της φυλής ή του θρησκεύματός του».

Η βασική διαπολιτισμική αντίληψη, μπορεί να οδηγήσει όχι βέβαια στους λευκούς τοίχους (λευκά κελιά) στα σχολεία και στον πολιτισμικό μηδενισμό (μηδενισμό του πολιτισμικού κοντέρ), αλλά στην ανάρτηση από μια εικόνα ή φωτογραφία στις τάξεις όλων των πίστεων ή φιλοσοφικών αντιλήψεων των μαθητών ή των γονέων τους και από όλους τους γνωστικούς επιστημονικούς χώρους –  φιλοσοφικά και θρησκευτικά πεδία. Και φυσικά μπορούν να λειτουργήσουν θαυμάσια οι σύλλογοι διδασκόντων, οι σύλλογοι γονέων και οι μαθητικές κοινότητες με δημοκρατικές διαδικασίες με βάση ένα διαπολιτισμικό πλαίσιο εκ μέρους του Υπ. Παιδείας.

Ιδού πεδίο δόξης λαμπρό για όσες και όσους μπορούν να ξεπεράσουν όλα τα σύνδρομα ολοκληρωτικών αντιλήψεων, μηδενιστικών απόψεων και προοδευτισμού του συρμού. Και αυτές οι απόψεις κυκλοφορούν σε όλο το πολιτικό φάσμα ακόμα ως φαντάσματα. Που είσαι Όργουελ να μας δεις!;