Το 1958 «σταθμό για το Κίνημα αποτέλεσε το βιβλίο» του Νίκου Ψαρουδάκη «Έπανάσταση της αγάπης». Σημειώνει ο ίδιος: «Το βιβλίο αυτό θεμελιώνει την ειρηνική επανάσταση του Χριστιανικού Σοσιαλισμού» (Βλ. σημ. 17). Μετά την εκτενή αναφορά του στο κοινωνικό μήνυμα του Ευαγγελίου, στην πρώτη χριστιανική κοινότητα των Ιεροσολύμων, την εκλογή και το έργο των διακόνων κ.ά. προσεγγίζει τρεις (3) βασικούς θεσμούς της κοινωνίας, της υπάρχουσας και της προσδοκώμενης: της οικογένειας, της παιδείας και της εργασίας, που τους θεωρεί κορυφαίους για τη διαμόρφωση μιας δημιουργικής χριστιανικής προσωπικότητας. Η «Επανάσταση της Αγάπης» περιέχει ένα όραμα, - τα πρώτα σχέδια μιας νέας κοινωνίας, δίκαιης, που θα σέβεται τον άνθρωπο ως αξία αναπαλλοτρίωτη.

Χριστιανισμός, εργασία και πλούτος
Η Χ.Δ. την περίοδο αυτή αντιμετωπίζει επίμονα το πρόβλημα της εργασίας, γιατί το θεωρεί θεμελιώδες για την οικοδόμηση μιας δίκαιης κοινωνίας. Ήδη στην «Επανάσταση της αγάπης», αφιερώνει ο Ν. Ψαρουδάκης ειδικό κεφάλαιο γι’ αυτήν, «ο θεσμός της εργασίας», όπου εξετάζονται συνοπτικά όλα τα συναφή θέματα, όπως σημασία εργασίας και επαγγέλματα, ανταγωνισμός και κέρδος, αποταμίευση, κοινά μέσα παραγωγής, αμοιβή της εργασίας και συμμετοχή των εργαζομένων στο εθνικό εισόδημα, κοινωνικοποίηση του εμπορίου και των μέσων παραγωγής, φτώχεια και χρήμα, αστικά δικαιώματα και ιδιοκτησία κ.ά. Σε ειδικό βιβλίο ο Ν. Ψαρουδάκης διαπραγματεύεται το θέμα της αμοιβής της εργασίας.
Εξάλλου, εξαιρετική συμβολή στην πορεία του χριστιανοκοινωνικού Κινήματος της Χ.Δ. αποτελεί η δημοσίευση από το μέλος τότε της Δ.Ε. της Χ.Δ. αδ. Γεώργιο Ροδίτη, θεολόγο, του βιβλίου «Χριστιανισμός και πλούτος». Αυτό προσεγγίζει τα κρίσιμα προβλήματα του πλούτου, της φτώχειας, του τόκου, της ελεημοσύνης και της δικαιοσύνης, σύμφωνα με το περιεχόμενο της Παλαιάς, αλλά προπαντός της Καινής Διαθήκης, καθώς και των έργων των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας των πρώτων μ.Χ. αιώνων. Βέβαια, η εργασία αυτή, έργο μακράς έρευνας, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1970, την περίοδο (της Χ.Δ.) που ακολουθεί. Όμως πρώτες προσεγγίσεις του θέματος του πλούτου και των συναφών προβλημάτων δημοσιεύτηκαν στη «Χ.Δ.» ήδη πριν από το 1967, με τη συμβολή του Ν. Ψαρουδάκη, του Γ. Ροδίτη και άλλων συνεργατών της «Χ.Δ.». Γενικό συμπέρασμα, πάντως, είναι κατά τα παραπάνω ότι η συσσώρευση πλούτου από τους χριστιανούς ως ιδιώτες είναι ασυμβίβαστη με τη διδασκαλία και την πράξη του Χριστού και της πρώτης Εκκλησίας των χριστιανών.
Το μήνυμα της χριστιανικής αγάπης και ισότητας είναι η συμμετοχή όλων στα αγαθά της γης και τα δημιουργήματα των προσωπικών χαρισμάτων, που όλα ανήκουν στο Θεό («τα σα εκ των σων…») και προορίζονται για κοινή χρήση, αλληλοσυμπλήρωση και διακονία, όπως κηρύττουν το Ευαγγέλιο, οι Μεγάλοι Πατέρες και εκφράζει το γνήσιο εκκλησιαστικό φρόνημα της Ορθοδοξίας.