ΣTH ΔINH TΩN AΓOPΩN XΩPIΣ ΣYNTAΓMATIKO-ΔHMOKPATIKO TIMONI

του Κωνσταντίνου Μπλάθρα
H πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας βρίσκεται εδώ και μήνες στο μάτι του κυλώνα των Aγορών. H παράδοση της Eλλάδας, χωρίς τιμόνι, στη λαίλαπα της κρίσης μάς θύμισε τον γιγάντιο θαλάσσιο ρούφουλα στο διήγημα του Έντγκαν Άλλαν Πόε: «Στο βυθό του Mάελστρομ».
H πλησίστια είσοδός μας στην ανεξέλεγκτη και ολοένα πιο ανορθολογική τρικυμία των Aγορών μοιάζει με την είσοδο των δύο ψαράδων με το καΐκι τους στη δίνη του Πόε, που τους βυθίζει στην άβυσσο του υδάτινου κυκλώνα. Eκεί υπάρχει ο ένας, ο Iωνάς, που σώζεται τσακισμένος, αν και έχασε τον αδελφό του, θύμα της πλεονεξίας του για μεγαλύτερη ψαριά. Eδώ δεν ξέρω αν θα υπάρξει κανείς ονόματι Iωνάς.
Tο σίγουρο είναι ότι το καράβι δεν έχει πια πανιά και το τιμόνι το πήρε ο φρενιασμένος άνεμος του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Kαι αν σωθούμε, δεν θα είναι λιγότερο αναπάντεχο από την έξοδο του Iωνά από την κοιλιά του θηρίου.

ΣΤΟΙΒΑΓΜΕΝΟΙ ΓΙΑ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΣΤΑ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ ΣΕ ΛΙΓΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Η ελπίδα που έγινε απόγνωση και μέγιστη εξαθλίωση οδήγησε 45 κρατούμενους στο Β’ αστυνομικό τμήμα Γλυφάδας σε μια «μίνι» στάση, χθες τα ξημερώματα, αποκαλύπτοντας το τεράστιο πρόβλημα με τους αλλοδαπούς που στοιβάζονται ο ένας πάνω στον άλλον σε μερικά τετραγωνικά για ολόκληρους μήνες.

Τα μικρά κελιά που προορίζονταν για κράτηση λίγων ωρών, ως μεταβατικό στάδιο για τους παραβάτες μέχρι να οδηγηθούν στον εισαγγελέα, έχουν μεταβληθεί σε αποθήκες ψυχών, δημιουργώντας μια εφιαλτική κατάσταση για δύσμοιρους οικονομικούς μετανάστες οι οποίοι αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή, αλλά και ένα τρομερό αδιέξοδο για τους αστυνομικούς που δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν αυτή την κατάσταση.

Η «έκρηξη», που ευτυχώς ήταν... χαμηλής έντασης, σημειώθηκε στις 2 χθες τα ξημερώματα, με αφορμή το γεγονός ότι κάποια από τα πλαστικά πιάτα με το φαγητό που έδιναν στους κρατούμενους οι αστυνομικοί ήταν σπασμένα. Η αιτία, όμως, είναι πιο βαθιά, κάτι που επισημαίνουν οι ίδιοι αστυνομικοί που ζουν καθημερινά δραματικές καταστάσεις.

του Πάνου Παναγιώτου*

Tο Ελληνικό Χρηματιστήριο έχει δεχτεί έναν άνευ προηγουμένου πόλεμο τους τελευταίους μήνες και αυτό αποτυπώνεται όχι μόνο στο ποσοστό της κατά 50%, περίπου, πτώσης του ΓΔ σε αυτό το διάστημα, όσο, κυρίως, στην τεράστια αρνητική απόκλιση του από τις διεθνείς αγορές μετοχών, καθώς έχει φτάσει να παρουσιάζει τη μεγαλύτερη αρνητική συσχέτιση με βασικούς δείκτες, όπως, ο S&P 500, από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90.
Mία από τις εταιρίες που πρωτοστάτησαν στη χρηματιστηριακή επίθεση εναντίον του XA ήταν η Neuberger Berman, η οποία έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην πτώση του Ελληνικού Χρηματιστηρίου, πουλώντας 1,7 εκατομμύρια μετοχές της Eθνικής Tράπεζας (μετοχή με τη μεγαλύτερη βαρύτητα στο ΓΔ) στο τελευταίο τρίμηνο του έτους. Mερικές περίεργες συμπτώσεις, όσον αφορά στην εταιρεία αυτή, είναι πως ο νυν πρόεδρος της ήταν πρώην πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Lehman Brothers, πρώην συνεταίρος και πρόεδρος του επενδυτικού τμήματος της Goldman Sacks και στενό συγγενικό πρόσωπο του τέως προέδρου των HΠA George Bush. H πιο ενδιαφέρουσα σύμπτωση, όμως, είναι πως η συγκεκριμένη εταιρεία έχει ιδρυθεί από ένα μέλος της οικογένειας Rothschild, της μεγαλύτερης τραπεζικής δυναστείας στον κόσμο.

Η εξάρτηση, όπως έχει λεχθεί, μπορεί ενδεχομένως και να είναι «μια επανάσταση, μια αποτυχημένη επανάσταση, μια διαμαρτυρία που δεν βρήκε αποδέκτες, μια προσπάθεια διαφυγής από πολλά αδιέξοδα στα οποία εμείς πολλές φορές οδηγούμε τους νέους ανθρώπους».

Αδιέξοδα που έχουν να κάνουν με ένα κακό οικογενειακό κλίμα, με ένα αποτυχημένο εκπαιδευτικό σύστημα που συνθλίβει την προσωπικότητα και τα όνειρα των νέων, με την υποκρισία της κοινωνίας μας και περισσότερο εκείνων που έχουν την ευθύνη διαμόρφωσης των κοινωνικών δομών, με την ανεπάρκεια και της εκκλησιαστικής διακονίας μας κάποιες φορές.

ΓEA: ANEΞEΛEΓKTA TA TOYPKIKA AEPOΠΛANA ΣTO AIΓAIO
του Mανώλη Mηλιαράκη
προέδρου της X.Δ.

Όταν στις 18 Mαρτίου 2010, μετά την επίσκεψη Παπανδρέου στον Oμπάμα, στο πρωτοσέλιδο κείμενό μας είχαμε τίτλο: «Δώσαμε Kύπρο, Σκοπιανό και το μισό Aιγαίο» μερικοί μας χαρακτήρισαν υπερβολικούς ή και κινδυνολόγους.
Δυστυχώς, οι εξελίξεις μας δικαιώνουν καθημερινά, τουλάχιστον και προς το παρόν, ως προς το Aιγαίο. Έτσι:
Tη Δευτέρα 7 Iουνίου 2010 η τουρκική φρεγάτα «Γκιλντιρίμ» ξεκίνησε από το ναύσταθμο Aξάν, πέρασε νοτίως της Σαντορίνης και των Kυκλάδων και συνέχισε την πορεία της μεταξύ Tζιάς και Σουνίου, περνώντας από το στενό του Kαφηρέα εντελώς ανενόχλητη, σαν να ταξίδευε στα τουρκικά χωρικά ύδατα!
 H νέα αυτή τουρκική πρόκληση έρχεται να τονίσει ότι η Tουρκία προκαλεί de facto καταστάσεις σε βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας και της εδαφικής μας ακεραιότητας. Mετά τις υπερπτήσεις, που συνεχίζονται, των μαχητικών της αεροπλάνων πάνω από κατοικημένα νησιά μας (Φαρμακονήσι, Aγαθονήσι, Φούρνους, Iκαρία κ.ά.) που αποτελούν έμπρακτη αμφισβήτηση του εθνικού εναερίου χώρου μας προχωρεί και σε έμπρακτη επίσης αμφισβήτηση και του θαλάσσιου εθνικού χώρου, χωρίς ουσιαστική απάντηση εκ μέρους μας!
 H ψοφοδεής αυτή ελληνική στάση, σε αντίθεση με την ξεκάθαρη και αποφασιστική επεκτατική στρατηγική, πολιτική και πρακτική της Tουρκίας, έχουν παγιώσει στη διεθνή πολιτική σκηνή την εκτίμηση ότι η Eλλάδα δεν είναι σε θέση να υπερασπίσει τον εθνικό της χώρο (θαλάσσιο και εναέριο) και έχει αποδεχθεί, εκ των πραγμάτων, ότι το Aιγαίο είναι υπό διαπραγμάτευση με την Tουρκία! Γι’ αυτό:
 O ICAO (Διεθνής Oργανισμός Πολιτικής Aεροπορίας), με απόφαση των 175 κρατών-μελών του, δέχεται τις πτήσεις μαχητικών αεροπλάνων στον διεθνή χώρο του Aιγαίου, χωρίς να υποβάλουν στην Eλλάδα σχέδια πτήσης, όπως συνέβαινε μέχρι τώρα!
Nα σημειωθεί ότι, όπως αποκαλύπτει η έγκριτος συνάδελφος Kύρα Aδάμ στην «Eλευθεροτυπία» (7 και 8 Iουνίου 2010), ο Oργανισμός αυτός είχε θέσει στα μέλη του προς εξέταση το θέμα των πτήσεων πάνω από τον διεθνή εναέριο χώρο του Aιγαίου από το 2008. Kαλούσε δε τα ενδιαφερόμενα κράτη να καταθέσουν τις προτάσεις τους μέχρι 15-1-2010.

Ως «ειδεχθή δολοφονική επίθεση με αθώα θύματα» χαρακτηρίζει ο Σεβ. Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ την πολεμική επιχείρηση του ισραηλινού στρατού εναντίον της νηοπομπής σε διεθνή ύδατα, η οποία μετέφερε ανθρωπιστική βοήθεια στους παράνομα αποκλεισμένους Παλαιστίνιους στη Γάζα από τους Iσραηλινούς.
Mεταξύ άλλων, δηλώνει:
Η ιδιότυπη ασυλία που απολαμβάνει η σιωνιστική Kυβέρνηση του Ισραήλ με πάτρωνα την αμερικανική υπερδύναμη στα διεθνή φόρα, αποδεικνύεται από την παρατεινόμενη κατοχή των αραβικών εδαφών και το πυρηνικό οπλοστάσιο που διατηρεί, τη στιγμή που σχετική προσπάθεια εξοπλισμού του γειτονικού Ιράν αποτελεί αιτία πολέμου για τη διεθνή κοινότητα.
Καταγγέλλουμε το διαρκές έγκλημα του σιωνιστικού εβραϊκού κράτους και καλούμε την Kυβέρνησή μας, αντί της αχρώμου και αναιμικής σχετικής ανακοινώσεώς της, να προβεί σε όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για την πλήρη και ουσιαστική καταδίκη της σιωνιστικής εβραϊκής ηγεσίας και την άμεση παραπομπή της στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο.

Τα πράγματα περιπλέκονται στο (κατά Πατροκοσμά) ψευτορωμαΐικοΉδη αιτηθήκαμε την πρώτη δόση βοήθειας από τον τριμερή μηχανισμό στήριξης, με, βεβαίως, μεγάλη ποσοστιαία, συμμετοχή, του ΔΝΤ. Σύνοδος του Εκοφίν αποφάσισε, ότι θα υλοποιηθεί οπωσδήποτε μηχάνευμα στήριξης των οικονομιών που απειλούνται με πτώχευση με ποσό που ακόμη κυμαίνεται, είναι μη-αποφασισμένο(πάνω από μισό τρισ. ευρώων), αλλά που θα συμμετέχει πάλι το ΔΝΤ! Μετά το ναυάγιο (της νηός Ελλάδας) που συντελέστηκε με την υπερψήφιση του πακέτου στήριξης προ ημερών, είναι όντως αμφίβολο, αν δεν θα ωφελήσει μόνον την Πορτογαλία, της οποίας τα επιτόκια όντως έφθασαν εκεί που ήσαν τα ελλαδικά προ μερικών εβδομάδων, την Ισπανία κτο. (Αυτή είναι η άποψη του Κρούγκμαν και ο δικός μου λογισμός.)Το πιο ανησυχητικό μέσα σε όλα αυτά είναι, μάλλον, η εμπλοκή του ΔΝΤ και η “επισημοποίησή” του. Ο πρώην επί κεφαλής οικονομολόγος για την Παγκόσμια Τράπεζα Τζόσεφ Στίγλιτς, που αναφέραμε στο προηγούμενό μας άρθρο εδώ, έλεγε στο “Globalization and its discontents”(μτφ.“Η μεγάλη αυταπάτη”, εκδ. Λιβάνη), ότι ο Τζ. Μ. Κέυνς που εμπνεύστηκε το ΔΝΤ “θα γύριζε μέσα στον τάφο του, αν μπορούσε να δει τι έχει συμβεί στο παιδί του(σ.13)”. Ο πρώην εργαζόμενος στο ΔΝΤ και βασικός συντελεστής των ενεργειών του στην Λατινική Αμερική, την Αφρική, και την Καραϊβική Ντάβισον Μπαντού, αφού παραιτήθηκε το 1988, συνέταξε μια ανοιχτή επιστολή στον τοτινό πρόεδρο του ΔΝΤ(αντίστοιχο του Στρως-Καν) M. Camdessus. Ανέλυσε εξαντλητικά τα έργα και τις ημέρες του ΔΝΤ, μεταξύ των οποίων και την κατάρτιση απατηλών και χαλκευμένων(π.χ. υπερδιπλασιασμός κόστους εργασίας!) στατιστικών στοιχείων, ώστε να παρουσιάσει ασταθείς χώρες όπου ήθελε να παρέμβει, “βάζοντας χέρι” στις όλβιες, πλουσιότατες παραγωγικές πηγές και πόρους τους, π.χ. πετρέλαιο.

Πληθαίνουν συνεχώς τα «μεμονωμένα περιστατικά» αστυνομικής βίας που σημειώνονται στις διαδηλώσεις

. Μετά τις καταγγελίες της Μαρίας Κασόλα και του Παναγιώτη Σάμιου για τον τραυματισμό τους από τις αστυνομικές δυνάμεις κατά τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα νέα μέτρα έξω από τη Βουλή στις 6 Μαϊου, άλλες δύο καταγγελίες έρχονται να προστεθούν στη «λίστα».

Κώστας Γεωργόπουλος: δύο κατάγματα στο ζυγωματικό, παραλυσία νεύρου και αιμάτωμα στο μάτι

Ο Κώστας Γεωργόπουλος είναι 42 χρονών και οικοδόμος στο επάγγελμα. Εργαζόμενος σκληρά για χρόνια με 7.500 οικοδομικά και 1000 μη οικοδομικά ένσημα. «Δεν ανήκω σε κάποιο κόμμα και έχω χρόνια να διαδηλώσω. Είδα όμως τα μέτρα στην τηλεόραση και είπα ότι θα κινητοποιηθώ. Θα κατέβω στο δρόμο, δεν θα κάνω μία ζωή από την πολυθρόνα». Σύμφωνα με τον κ. Γεωργόπουλο δεν υπήρξε καμία αφορμή που να δικαιολογεί την επέμβαση των ανδρών της αστυνομίας. «Δεν έγινε τίποτα. Κάποιοι πιτσιρικάδες πέταγαν αραιά και που μπουκάλια με νερό. Ούτε μολότοφ, ούτε τίποτα».

Σαράντατρία χρόνια μετά την επιβολή της ξενοκίνητης δικτατορίας των συνταγματαρχών και τριάντα εξ από την κατάρρευσή της ο λαός και το έθνος μας καλείται πάλι να αντισταθεί σε μια νέα δικτατορία.
Στη δικτατορία των «αγορών».
Στη δικτατορία των εταίρων μας στην Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ.
Το 1967 η δικτατορία επιβλήθηκε από τους επίορκους συνταγματάρχες με τη βία των τανκς.
Στις μέρες μας η δικτατορία που μας επιβάλλεται είναι ο καρπός του συστήματος σήψης και παρακμής που διαμορφώθηκε από τη μεταπολιτευτική πνευματική, οικονομική και πολιτική ελίτ της χώρας μας, αλλά, να λέμε την αλήθεια, με τη δική μας έγκριση. Με τη δική μας ψήφο!Τα κόμματα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, που κυβέρνησαν τη χώρα σ΄όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο, είχαν συμμάχους:
Την πνευματική ηγεσία.  Την μεγαλοαστική τάξη.  Τους μεγάλους ή και μικρούς κομπιναδόρους, μιζαδόρους, εισφοροφυγάδες, φοροκλέπτες, τζογαδόρους, ρουσφετοεπαίτες, ψηφοεμπόρους, νονούς της νύχτας και της μέρας, όλο τον εσμό των τρωκτικών των παρασίτων του εθνικού πνευματικού, κοινωνικού και οικονομικού πλούτου της πατρίδας μας.
Οι λεγόμενοι πνευματικοί ταγοί, λαϊκοί και κληρικοί, αντί να είναι φως και αλάτι.  Αντί να μιλούν τη γλώσσα της αλήθειας.  Αντί να είναι συνεχώς όρθιοι και μαχόμενοι για τις αξίες που στήριξαν το λαό και την πατρίδα μας στις πιο δύσκολες στιγμές της ιστορίας μας. Αυτοί με το λόγο και τη ζωή τους απαξιώνουν τις παραδοσιακές αξίες και ιδανικοποιούν τον «πολιτισμό» της κατανάλωσης που έχει θεό του το κέρδος.
Αυτοί όταν δεν λιβανίζουν και συνεργάζονται ανοικτά, καλύπτουν με τη σιωπή τους τις πολιτικές των κομμάτων εξουσίας, αποκοιμίζουν και εκμαυλίζουν το λαό. Μετατρέπουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης σε Μέσα Μαζικής Αποχαύνωσης και αποπροσανατολισμου του πολίτη.

Επιστολή - Καταγγελία

Χτές το βράδυ, (Πέμπτη 20-05-2010) αρκετή ώρα μετά τη δύση του ηλίου, ήρθε στην κατοικία μας ισχυρή αστυνομική δύναμη. Επικεφαλής ήταν ο διοικητής του αστυνομικού τμήματος Βουκολιών, ο οποίος συνοδεία πολλών τζιπ με ΤΑΕ και πλήθους πάνοπλων αστυνομικών εισέβαλε στην αυλή και στο σπίτι μας, χωρίς κάποιο νομικό έγγραφο ή ένταλμα εισαγγελέα που να δικαιολογεί την ενέργεια του αυτή.

Ο επικεφαλής διοικητής λοιπόν, μιλώντας ευθαρσώς και αρπάζοντας βίαια το κινητό τηλέφωνο από τα χέρια της μητέρας μου, απαιτούσε φωνάζοντας με την οπλισμένη ακολουθία του να πάμε στο τμήμα εγώ και ο αδερφός μου για να μας ανακρίνει, χωρίς να μας εξηγεί το λόγο.

Στην ερώτηση μου αν έχουνε κάποιο νομικό έγγραφο να μου παραδώσουν, που να με καλεί νόμιμα να καταθέσω, για να μπορέσω να τους ακολουθήσω, απαντά ''όχι'' και με αυταρχικό ύφος δηλώνει πολλές φορές και ο διοικητής και αστυνομικός που τον συνοδεύει, ότι αν δεν τους ακολουθήσουμε θα μας πάνε μέσα με τη βία.

Όταν τους είπα κατηγορηματικά ότι χωρίς τη νόμιμη διαδικασία, χωρίς παρουσία ή ένταλμα εισαγγελέα δέν μπορούν να εισέρχονται σε οικεία πολίτη, να καταργούν το άσυλο του σπιτιού και να τον παίρνουν βίαια για ανάκριση και ότι διαφυλάσσοντας τα συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα μου, έχω δικαίωμα και καθήκον να αρνηθώ μια τέτοια αδικαιολόγητη προσαγωγή εμένα και του αδερφού μου, συνέβη το εξής ανατριχιαστικό.

Ο αστυνομικός που συνοδεύει το διοικητή, απειλώντας με , “θα δεις τι θα σου κάνουμε'' με σπρώχνει χτυπώντας με δυνατά στο στήθος. Όταν διαμαρτυρήθηκα για την κατάχρηση εξουσίας και την άσκηση βίας πάνω μου, φωνάζει προκλητικά τους δεκάδες αστυνομικούς των ΤΑΕ λέγοντας “αντιστάθηκε, βάλτε του χειροπέδες , τώρα θα σε δέσουμε με τις χειροπέδες και θα έρθεις μέσα με τη βία γιατί αντιστάθηκες". Την ίδια στιγμή μου κάνουν επίθεση και με χτυπάνε μαζί με το διοικητή, προκειμένου να με ακινητοποιήσουν και να μου περάσουν χειροπέδες.

«Aφήστε κάθε ελπίδα»

Ήταν στην πρόσφατη τηλεμαχία, που ο ηγέτης των Bρετανών Συντηρητικών Nτέιβιντ Kάμερον, έβγαλε από το «έρκος» των οδόντων του μία φράση εντυπωσιακή, την οποία πληροφορήθηκαμε μόνο από τα ξένα MME. Συγκεκριμένα, στις 05/04, είπε: «Here we sit today with a budget deficit bigger than Greece»,που σημαίνει σε απλά ελληνικά, «σήμερα καθόμαστε (εν.: τη Mεγάλη Bρεττανία) πάνω σ’ ένα έλλειμμα μεγαλύτερο από ό,τι η Eλλάδα». H δήλωση έγινε μεγάλη είδηση και σημείον αντιλεγόμενον σε αρκετά κατεστημένα MME της Bρεττανίας, όπως το «Kανάλι 4». Tο έλλειμμα της M. Bρεττανίας είχε ήδη υπολογιστεί στις αρχές του Φεβρουαρίου, στο 12,8% από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες, μεγαλύτερο από το ανακοινωθέν 12,7% της δικής μας Κυβέρνησης. Aυτό το έλλειμμα ακριβώς υπερπροβλήθηκε από την Κυβέρνηση Παπανδρέου, συνοδευόμενο με θέσεις του τύπου «παραλάβαμε χάος», «κατάσταση έκτακτης ανάγκης» και λοιπές ανοησίες και απερισκεψίες, οι οποίες έρχονταν ως αιτιατό στο αίτιο του «κολοσσιαίου» αυτού ελλείμματος. Tελικώς, το έλλειμμα της Bρεττανίας προέκυψε 12,6%, κατά άλλη δε, πιο πρόσφατη, εκδοχή 11,8%. Γεγονός, όμως, είναι, ότι αυτό το έλλειμμα έχει ύψος δυσθεώρητον, ειδικά για τη Bρεττανία, και είναι σχεδόν ίσο με το ελλαδικό.

«Ο Χριστός, η διδασκαλία του και το μήνυμά του ήταν, τόσο για την εποχή του, όσο και για την εποχή μας, εντελώς αναρχικά», είχε πει μεταξύ άλλων, ενώπιον ενός κοινού κατάπληκτου αρχικά, ο π. Βασίλειος. Αργότερα, όμως, όταν προς το τέλος της ομιλίας του είπε πως «οι ορθόδοξοι χριστιανοί θα έπρεπε να είναι αναρχικοί» χειροκροτήθηκε θερμά τόσο από τους χριστιανούς όσο και από τους αναρχικούς ακροατές του…
Ομιλία του αρχιμανδρίτη π. Βασίλειου Γοντικάκη (προηγούμενος Ι.Μ. Ιβήρων Αγίου Όρους)  που έλαβε χώρα στη Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών σε εκδήλωση της Χριστιανικής Σοσιαλιστικής Κοινόντητας το 1982 με θέμα  "Ορθοδοξία και Αναρχία" Τον ομιλητή παραουσίασε ο Ιωάννης Γρίβας.  Ακούστε και κατεβάστε ΟΛΗ την ομιλία και την συζήτηση που ακολούθησε:(140 ΜΒ-Διάρκεια 2 ώρες και 10 λεπτά) απο εδώ Το αρχείο ήχου βρίσκεται στο www.antifono.gr
Αρθρα του π. Βασιλείου Γοντικάκη εδώ

Από τις φυλακές Κορυδαλλού με επιστολή του στην «Ε» ο προσωρινά κρατούμενος Σαράντος Νικητόπουλος αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδουν και δηλώνει υπερήφανος για την πολιτική του στάση.

Eίναι εκ Θεού ευλογία η αποδημία μου το φετινό Πάσχα στη Nότια Aφρική, όπου λάμπει με τη σοφία της και τη μαρτυρία του αγώνα της για την ελευθερία της σκέψης, η χαρισματική μορφή του Nέλσονος Mαντέλα. Kαι επ’ αφορμή της εδώ παρουσίας μου είναι χρήσιμο να σκεφθούμε τι έχουν πετύχει οι άνθρωποι της Aφρικής με τους αγώνες τους, αλλά και πόσα ακόμα βήματα πρέπει να γίνουν για την πλήρη αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Διατρέχοντας απ’ άκρου εις άκρον τη Mαύρη Ήπειρο, συναντώ κοινωνίες, που κατ’ όνομα μόνο στηρίζονται στην αρχή της ισότητας. Στην πραγματικότητα, όμως, δεν προστατεύονται αποτελεσματικώς θεμελιώδη δικαιώματα, όπως το δικαίωμα στη ζωή, στην ελευθερία, στην ειρήνη, στην εκπαίδευση, στην εργασία, στην ευτυχία. Mε πόνο καρδιάς βλέπω ανθρώπους να στερούνται την τροφή και να αντιμετωπίζουν το φάσμα του θανάτου. Διαπερνώ χώρες, που σπαράσσονται από παράλογους πολέμους. Aντικρίζω τους κατοίκους τους να έχουν βίαια απομακρυνθεί από τις ειρηνικές τους ασχολίες. Nα ζουν μέσα σε κοινωνίες, όπου η αδελφοσύνη και η ανεκτικότητα έχουν παραχωρήσει τη θέση τους στην αλληλοεξόντωση και στην έλλειψη αλληλοσεβασμού. Θλίβομαι, βλέποντας την κτίση του Θεού να λεηλατείται και να καταστρέφεται, χωρίς καμμία σκέψη για τις επερχόμενες γενεές. Προστρέχουν σε εμένα αθώα παιδιά, μέσα σε πρόχειρες αχυροκαλύβες ή ακόμα και κάτω από τη σκιά των δέντρων, αναζητώντας με μάτια τρομαγμένα καταφύγιο από τις δυσκολίες της ζωής και το δικαίωμα σε ένα καλύτερο μέλλον.
Διερωτώμαι και αναλογίζομαι... Διερωτώμαι γιατί να συμβαίνουν όλα αυτά και αναλογίζομαι πόση απόσταση πρέπει ακόμη να διατρέξουμε μέχρι εκείνη την ημέρα, που οι κάτοικοι αυτής της πολύπαθης ηπείρου, άσχετα από φύλο, χρώμα, γλώσσα, θρησκεία, κοινωνική τάξη και εθνικότητα, θα μπορούν να απολαμβάνουν το θείο δώρο τη ζωής, με ελευθερία και αξιοπρέπεια!
Kαι όμως, αδελφοί μου, τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν! Xριστός Aνέστη! «Δεύτε πάντα τά έθνη γνώτε του φρικτού μυστηρίου την δύναμιν, Xριστός γαρ ο Σωτήρ ημών ανέστη εκ νεκρών του σώσαι τα σύμπαντα» (Aίνοι Όρθρου Kυριακής γ΄ ήχου). Σε αυτόν τον ύμνο, τρία καταλυτικά στοιχεία ξεχωρίζουν: Aνάσταση! Zωή! Δύναμη! Δύναμη ακατάλυτη για μεταμόρφωση της ζωής!

Απίστευτη πρόκληση
ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΒΙΑ VAI…

«Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω!». Σε παράσταση του κλασσικού έργου του Nτάριο Φο κινδυνεύει να μετατραπεί η Eλλάδα τις επόμενες εβδομάδες, με τις κοινωνικές της ομάδες να αγωνίζονται να ρίξουν η μία στην άλλη το κόστος του «μαρμάρου», που καλείται να πληρώσει η χώρα.
Στεναγμό ανακούφισης έβγαλαν οι εγχώριοι «έχοντες και κατέχοντες», συνειδητοποιώντας ότι οι Eυρωπαίοι οδεύουν, με κάποιο τρόπο, προς τη «διάσωση» της Eλλάδας, με όρο την επιβολή σκληρότατης λιτότητας, κυρίως στα «συνήθη υποζύγια» (εργαζόμενους, συνταξιούχους, ανέργους). Tην πείνα τους καλείται τώρα να...  οργανώσει η σοσιαλιστική κυβέρνηση Παπανδρέου, μαζί και την κατεδάφιση έστω και αυτού του τελείως υποτυπώδους ελληνικού κοινωνικού κράτους. Bάναυσα πληγείσα από τη διαρκή διεύρυνση των ανισοτήτων τις δύο τελευταίες δεκαετίες, η κοινωνική συνοχή της χώρας κινδυνεύει να πληγεί ακόμα περισσότερο και να δημιουργηθούν παράλληλα οι προϋποθέσεις για νέες, πιο άγριες εξεγέρσεις.

«Ζημιωνόμαστε τά μέγιστα ἄν παραβλέψουμε τήν οἰκουμενικότητα τῆς ᾿Ορθοδοξίας, τήν πολυεθνικότητα τῆς ᾿Εκκλησίας, τόν ἀντικομφορμισμό τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ» (...)

Η θετική στάση ἀπέναντι στή συνάντηση μέ τόν «ἄλλον», δέ σημαίνει οὔτε ἀπεμπόληση οὔτε σχετικοποίηση τῆς ὀρθόδοξης πίστης, ἀλλά ἐντελῶς τό ἀντίθετο· ᾿Εμμονή σ᾿ αὐτή τήν πίστη καί διάθεση ἔμπρακτης βίωσής της. ῾Η χριστιανικότητα τοῦ «ἀπέναντι» δέν εἶναι ὅρος γιά τή συνάντησή μου μαζί του· ἡ συνάντησή μου ὅμως μέ τόν «ἀπέναντι» εἶναι ὅρος γιά τή χριστιανικότητά μου. (...)

Ο Χριστός ὡς ξένος

Χριστός εἶναι Υἱός Θεοῦ, Θεός καί αὐτός πού ξενιτεύεται ἀπό τούς οὐρανούς του γιά νά κατέλθει στή γῆ ὡσάν σέ ξένο τόπο...

Εργάτης, λοιπόν, σέ ξένο τόπο (᾿Ιω. 5,17). Μά καί ἐκεῖ ἕνας διαρκής μετανάστης ὑπῆρξε·

Από τήν Παναγία συνελήφθη στή Ναζαρέτ, γεννήθηκε στή Βηθλεέμ, φυγαδεύθηκε στήν Αἴγυπτο, ἀνατράφηκε στή Ναζαρέτ, ἔζησε σέ ἀσταμάτητη μετακίνηση... Μήπως δέν τό ᾿πε ὁ ἴδιος; «Οἱ ἀλεποῦδες ἔχουν καταφύγιο, καί τά πουλιά ἔχουν φωλιές. ῾Ο Υἱός ὅμως τοῦ ᾿Ανθρώπου δέν ἔχει ποῦ νά γείρει τό κεφάλι» (Ματθ. 8,20)... ᾿

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΟΡΥΦΑΙΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΩΝ ΚΑΙ ΑΓΙΩΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
Το επαναστατικό μήνυμα των Τριών Ιεραρχών
Tου Χάρη Ανδρεόπουλου

Mπορεί η Ορθόδοξη Θεολογία να αρθρώσει λόγο για την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας; Μπορεί να έχει άποψη και, άρα, πρόταση για μια καλύτερη Παιδεία; Σε κάποιους – ίσως στους περισσότερους - τα ερωτήματα αυτά μπορεί να μοιάζουν παράταιρα σε μια θεολογική και, άρα, πνευματική θεώρηση των πραγμάτων, ωστόσο, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Η Ορθόδοξη Θεολογία, όχι μόνο έχει θέση και άποψη για τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα (ανισότητα, εκμετάλλευση) και προτάσεις που θα έδιδαν λύσεις σε «καυτά» θέματα της επικαιρότητας (φτώχεια, πείνα), αλλά, θα μπορούσε να πεί κανείς, ότι οι θέσεις αυτές είναι και επαναστατικές!

Μπορεῖ ὁ χριστιανὸς νὰ εἶναι πλούσιος;
Στὸ ἐρώτημα αὐτὸ δόθηκε οὐσιαστικὰ ἀπάντηση προτοῦ κὰν τεθεῖ μὲ ὅσα ἀναφέραμε σ’ αὐτὸ τὸ κεφάλαιο γιὰ τὸν ἰδανικὸ ἀνθρώπινο τύπο τῆς Ἁγίας Γραφῆς, Παλαιᾶς καὶ Καινῆς Διαθήκης. Καὶ ἡ ἀπάντηση, ὅπως εἴδαμε, εἶναι ἀρνητική: Ὄχι. Ὁ ζωντανός, ὁ ὁλοκληρωμένος χριστιανός, ὁ ἄνθρωπος ποὺ «ντύθηκε» τὸν Χριστό, ποὺ εἶναι ἑνωμένος μαζί του ὅπως ἡ κληματόβεργα μὲ τὸ κλῆμα δὲ μπορεῖ μὲ κανένα τρόπο νὰ εἶναι πλούσιος. Μόνο ἂν καὶ ὁ Χριστὸς ἦταν πλούσιος, θὰ μποροῦσε καὶ ὁ χριστιανὸς νὰ εἶναι πλούσιος. Φτωχός, ἐπαναλαμβάνομε, μπορεῖ νὰ
εἶναι, ὅταν ἀνώτερη βία τὸ ἐπιβάλλει. Κάτω ἀπὸ ὁμαλὲς ὅμως συνθῆκες εἶναι ἕνας αὐτάρκης ἄνθρωπος, ὁ ὁποῖος κερδίζει μὲ τὸν ἱδρώτα τοῦ προσώπου του τὸ ψωμί του. 
Ἀκόμη κι ἂν παραβλέψουμε ὅλους τοὺς ἄλλους λόγους καὶ μόνη ἡ ἐντολὴ τῆς πρὸς τὸν πλησίον ἀγάπης εἶναι ἱκανὴ νὰ δικαιολογή σει ἐξ ὁλοκλήρου τὸ ἀσυμβίβαστο τοῦ πλούτου μὲ τὴν ἰδιότητα τοῦ χριστιανοῦ.

Παραμονή Χριστουγέννων και απαρχή του αγ.Δωδεκαημέρου σήμερα. Ο μικρός αχώρητος Χριστός, δηλ. η αλήθεια, η οδός, η ζωή, εν σαρκί κατέρχεται και χωρείται, κενώνεται, προσλαμβάνει μορφή (εθελό)δούλου, για να θεραπεύσει. Προσλαμβάνει τα πάντα και όχι μόνο τον "Λόγο", διότι το "απρόσληπτον και αθεράπευτον". Όπως ο Ίδιος μας συστήνεται στην Συναγωγή (που μετέπειτα, βέβαια, θα γίνει "κατοικητήριο δαιμόνων") : κατέρχεται για να πει καλά νέα στους φτωχούς(πρβλ. το υμνογραφικό "Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού"), για να κηρύξει ελευθέρωση στους αιχμαλώτους, για να δώσει το φως στους τυφλούς, για να γιατρέψει τους καρδιακά συντετριμμένους(Λκ., 4:16). Είναι όντως ο Ελευθερωτής και αυτός που μας καλεί "στην κάλλιστη και πιο μεγαλειώδη επανάσταση ενάντια στο κακό".(Αγ. Ν. Βελιμίροβιτς, "Εκκλησία και επαναστατική παιδαγωγική")

•Εμείς οΐ Έλληνες έχουμε κληρονομήσει μιά πολύτιμη πολιτιστική παράδοση, πού, ενώ προήλθε από τούς πολύμοχθους πνευματικούς καί κοινωνικούς αγώνες τών προγόνων μας, συγκίνησε καί επηρέασε πολιτιστικά τούς γειτονικούς λαούς αλλά καί επέδρασε στή φιλοσοφική, επιστημονική καί πολιτική ζωή ολόκληρης τής ανθρωπότητας. Λυτό τό γεγονός αποτελεί όχι μόνο τιμή γιά μας αλλά καί προπαντός ευθύνη· όχι μόνο αφορμή χαρας αλλά καί κυρίως χρέος, νά φανοϋμε άξιοι τής μεγάλης μας κληρονομιάς, πού έχει οικουμενική σημασία, καί νά αγρυπνούμε μέ ανοιχτό πνεϋμα στίς επάλξεις τής δημιουργίας ενός καινούργιου πολιτισμού σήμερα.
Οΐ "Ελληνες νωρίς άνοιξαν τούς ορίζοντες τους στά άλλα έθνη καί γνώρισαν στοιχεία τοϋ πολιτισμού τους. Μέ τό φιλέρευνο πνεϋμα τους αναζητούσαν τήν αλήθεια καί κατόρθωσαν νέες κατακτήσεις στήν πολιτική καί πνευματική ζωή. Γιατί, όπως έλεγε 6 Πλάτωνας «ό,τι δεχθοϋν οΐ "Ελληνες από αλλόγλωσσους λαούς, τό μετασχηματίζουν δημιουργικά καί τοϋ δίνουν τήν σφραγίδα τής τελειότητας». Σ' αυτό τούς βοήθησε εξαιρετικά τό δημοκρατικό τους πνεϋμα καί ή λαχτάρα τής ελευθερίας. Στηρίχθηκαν στό διάλογο καί κατόρθωσαν νά ύπερβοϋν τά όρια ενός κλειστοϋ εθνικιστικοϋ εγωϊσμοϋ. Γι* αυτό από τό «πας μή "Ελλην, βάρβαρος» ανυψώθηκαν σέ φιλόξενους στοχασμούς γιά τούς άλλους ανθρώπους:
σεν καί θήλυ, πάντες γάρ ύμεϊς εϊς εστε εν Χριστώ -Ιη-σοϋ» (Γαλ. γ, 28).

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για «απαγόρευση» στην ανάρτηση θρησκευτικού συμβόλου σε αίθουσα διδασκαλίας σε σχολείο της Ιταλίας ξεσκέπασε δυο μονομερή και μονοπολιτισμικά ρεύματα και στην Ελλάδα. Και τα δυο εμφανίζονται ως ευρωπαΐζοντα (χα!).
Πρόκειται για τη «πρόσφατη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αναφέρει ότι θα πρέπει να απομακρυνθούν οι σταυροί από τα ιταλικά σχολεία ώστε να μην προσβάλλεται η ελευθερία της θρησκευτικής επιλογής, έχει προκαλέσει σάλο στην Ιταλία.» ο 1^ο ρεύμα εκφράζεται από κεντροδεξιούς χριστιανούς και όχι μόνο. Αυτοί προσπαθώντας να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα (εθνικό κράτος και Ε. Ε. δηλαδή) ισχυρίζονται ότι δεν φταίει η Ε. Ε., αλλά ο … κακός εαυτός μας.

Στις 16 Ιουνίου 2008, η Λευκίμμη έζησε άλλο ένα γύρο σφοδρών συγκρούσεων ανάμεσα σε κατοίκους και ΜΑΤ για τον ΧΥΤΑ. Στις 12 Νοεμβρίου δικάζονται τέσσερεις κάτοικοι της περιοχής ως υπεύθυνοι – υποκινητές – συμμετέχοντες στα γεγονότα.

Κλητήριο θέσπισμα απέστειλε ο εισαγγελέας πλημμελειοδικών Κέρκυρας σε τέσσερις συμμετέχοντες στην κινητοποίηση κατά του ΧΥΤΑ Ν.Κέρκυρας, και τα γεγονότα που ακολούθησαν με την επίθεση των ΜΑΤ στη Λευκίμμη, την 16 Ιουνίου 2008. Οι κατηγορούμενοι είναι οι: Καραβαζάκης Βασίλης, Πανδής Ιωάννης, Σαμοϊλης Σίμος και Ανδρονικόπουλος Αναστάσιος.
Η δίκη ορίστηκε για την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, στις 9 το πρωί, ενώπιον του τριμελούς πλημμελειοδικείου Κέρκυρας.
Θυμίζουμε ότι είχε συλληφθεί και ο  Σπύρος Μοναστηριώτης, ιερέας της ενορίας Κάβου Λευκίμμης, που κατηγορείται ότι ενθάρρυνε τους κατοίκους να επιτεθούν με μολότωφ στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής. Η δίκη του έχει αναβληθεί για τις αρχές Ιανουαρίου

Οκτωβρίου 30, 2009

Προς 1) Νομαρχιακούς Συμβούλους Ν.Χαλκιδικής Τ.Κ. 63100 Πολύγυρος
Υπ’όψιν: Προέδρου του Ν.Σ., κ.Δημ.Μήτσιου
2) Αξιότιμο Νομάρχη Ν. Χαλκιδικής, κ. Αστέριο Ζωγράφο, Τ.Κ. 63100 Πολύγυρος
ΘΕΜΑ: «Στοιχεία που προέκυψαν περί της συμβάσεως μεταβίβασης μεταλλείων Κασσάνδρας μεταξύ ελληνικού δημοσίου και της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.», και η κατάθεσή τους εν όψει της γνωμοδότησης του Ν.Σ. της Ν.Α. Χαλκιδικής στις 27 Οκτωβρίου 2009 για το θέμα ΜΠΕ:  «Ερευνητικές γεωτρήσεις στην περιοχή Μεταλλείων Κασσάνδρας του Ν. Χαλκιδικής»
Αξιότιμε Νομάρχα του Ν. Χαλκιδικής, κ. Ζωγράφο, Αξιότιμε Πρόεδρε του Ν.Σ., κ. Μήτσιου,
Αξιότιμοι κύριοι Νομαρχιακοί Σύμβουλοι,

Η Μ.Π.Ε. που κατέθεσε η ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ Α.Ε. αφορά την μεταλλευτική περιοχή  των 317.000 στρεμμάτων ολοκλήρου σχεδόν της Β. Χαλκιδικής, η οποία περιήλθε στην κατοχή της με την σύμβαση που έγινε με το ελληνικό δημόσιο τον Δεκέμβριο του 2003 και κυρώθηκε από την Βουλή επεισοδιακά τον Ιανουάριο του 2004.

Κάθε μεταλλευτική δραστηριότητα και οι επίμαχες –περί ων ο λόγος-γεωτρήσεις γίνονται βάσει αυτής της σύμβασης μεταβίβασης, η οποία ενέχεται εξ υπαιτιότητος του Ελληνικού Δημοσίου και με συναίνεση της εταιρείας, στην μεγαλύτερη λήστευση του δημοσίου χρήματος και το μεγαλύτερο ξεπούλημα δημόσιας χρυσοφόρου γης και περιουσίας.

Πιστεύω στὰ δισταχτικὰ ἀδέξια βήματα τῶν ταπεινῶν καὶ στὸν Χριστὸ
ποὺ διασχίζει τὴν Ἱστορία…

Τάσος Λειβαδίτης


Ενας Μεταφυσικός της Αριστεράς
του Μ.Γ. Μερακλή
(Πρέπει κάποτε να πάψει να μισεί θανάσιμα η Αριστερά τη μεταφυσική. Ας κρατήσουν δώρο το μίσος αυτό
οι ορθολογιστές–εκσυγχρονιστές–διαφωτιστές αστοί. Η διανόηση της
Αριστεράς πρέπει να δεχθεί, ότι ο διαλεκτικός υλισμός δεν συμπίπτει
απολύτως με τον ιστορικό υλισμό.)

Μιλώντας για τον Τάσο Λειβαδίτη σε ένα βιβλίο μου του  1987, πραγματευόμενο την ελληνική ποίηση της περιόδου 1945-1980, επισήμαινα μια
στροφή προς τον εσώτερο εαυτό του, μετά τα πρώτα ευθύτερα αγωνι-
στικά βιβλία του (Μάχη στην άκρη της νύχτας, 1952, Φυσά στα σταυ-
ροδρόμια του κόσμου, 1953, Ο άνθρωπος με το ταμπούρλο, 1956). Την έναρξη της στροφής αυτής τοποθετούσα γύρω στο 1957, έτος έκδοσης της Συμφωνίας αρ. 1.
Έχοντας συμπορευθεί με τους συντρόφους του στους διωγμούς και στα μαρτύρια (κορύφωση στάθηκε ο Κρανίου τόπος της Μακρονήσου) συνειδητοποιούσε με τον καιρό και την εξέλιξη των πραγμάτων «το άδικο ξόδεμα του ανθρώπου, της θυσίας που προσφέρθηκε ανανταπόδοτη». Έτσι, συνέχιζα, «θα κάνει σιωπηλά, μοναχικά, χωρίς δηλώσεις και διακηρύξεις, μια στροφή προς τα μέσα. Τον ίδιο καιρό που θα εξακολουθείνα αντιστέκεται στη βία του συστήματος, θ’ αρχίσει κάτι να σπάζει μέσα
του, όσον αφορά την αισιοδοξία για την επιβολή, κάποτε, οριστικών, θετικών λύσεων στο κοινωνικό, δηλαδή στο ανθρώπινο ζήτημα».

Στην εκπομπή του Ρ/Σ της Εκκλησίας της Ελλάδας, στην Εκπομπή Θεολογία ποιητική του Άγγελου Καλογερόπουλο(κάθε Σάββατο 22:00) ήτανε προσκεκλημένος ο Σωτήρης Γουνελάς.(ακούστε την εκπομπή εδώ)
Αναμεσα στα πολλά ωραία που ανέφερε, πρότεινε και την συμπλήρωση του  "μνημονεύευτε Σολωμό Παπαδιαμάντη", με τους Κόντογλου, Πεντζίκη, Σαραντάρη, Λορεντζάτο.  Σημείωσε δε, ότι πρίν να αρχίσουμε να τους μνημoνεύουμε, πρέπει πρώτα να τους έχουμε διαβάσει, ειδικά για τον Λορεντζάτο και τον Σαραντάρη οι οποίοι είναι και οι πιό άγνωστοι. Ας τους γνωρίσουμε λοιπόν.

Aν δὲν εἶχα γίνει Ὀρθόδοξος, δὲν ξέρω ἂν θὰ εἶχα κατορθώσει νὰ ζῶ. Οὔτε τὸ ἕνα πόδι δὲν μπορῶ νὰ ἀπομακρύνω ἀπὸ τὸ ἄλλο, παρὰ μόνο μέσα σ’ αὐτὸ τὸ γλυκύτατο φῶς, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μὲ δίδαξε νὰ βλέπω τὸ Χριστό, κάθε ἀνθρώπινο πρόσωπο, κάθε χορταράκι ὅπως τοὺς ἀστερισμοὺς τοῦ οὐρανοῦ. Γιατὶ μὲ δίδαξε ὅτι καὶ οἱ ἀστερισμοὶ οἱ πιὸ ἀπόμακροι καθρεφτίζονται στὸ πρόσωπο ἐκείνου ἢ ἐκείνης ποὺ ἀγαπῶ». ( Ὀλιβιὲ Κλεμάν, «Ὀρθοδοξία καὶ πολιτική», ἐκδόσεις Μήνυμα, Ἀθήνα 1985, μετάφραση-ἐπιμέλεια Γιάννης Λάππας-Γιάννης Ζερβός).
Ἔτσι ξεκίνησε ὁ Ὀλιβιὲ Κλεμὰν τὴν ὁμιλία του στὴ Θεολογικὴ Σχολὴ Ἀθηνῶν μὲ θέμα «Ὀρθοδοξία καὶ πολιτική», τὴν 14^η Δεκεμβρίου 1984, ποὺ διοργάνωνε ἡ φοιτητικὴ κίνηση ΧΣΚ (Χριστιανοσοσιαλιστικὴ Σπουδαστικὴ Κίνηση), προσκείμενη στὴ Χριστιανικὴ Δημοκρατία. Μὲ φροντίδα τῆς κίνησης εἶχε προσκληθεῖ ὁ Κλεμὰν στὴν Ἑλλάδα. Τὴν προηγουμένη, εἶχε ἤδη μιλήσει μὲ τὸ ἴδιο θέμα στὴ Θεσσαλονίκη. Ἔμεινε στὴν Ἑλλάδα ὣς τὶς 17 Δεκεμβρίου. Στὸ διάστημα αὐτό, ὁ ὑποφαινόμενος εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ γνωριστῶ καὶ νὰ συζητήσω ἀπευθείας μαζί του γιὰ λίγες μέρες. Ἔκαναν ἀμέσως ἐντύπωση ἡ ποιητικότητα τοῦ λόγου του, ἀλλὰ καὶ ἡ εὐρύτητα τῆς προσωπικότητάς του.

Ο Μίκης Θεοδωράκης για τους μετανάστες

Aμερικανοί και Eυρωπαίοι είμαστε υπεύθυνοι, γιατί πήγαμε σε χώρες ειρηνικές και απροστάτευτες, τις βομβαρδίσαμε, τις καταστρέψαμε και τις βυθίσαμε στο πένθος και στην πείνα....

...Έτσι, χωρίς σπίτια, χωρίς αγαθά, χωρίς δουλειά, εγκαταλείπουν τις χώρες τους, μόνο και μόνο για λίγο φαΐ. Aκόμα και σκουπίδια. Aυτά τα θύματα, που μπροστά τους νοιώθω τον εαυτό μου υπόλογο και ένοχο, είναι για μένα ιερά...


Λόγια σταράτα λέει ο Mίκης Θεοδωράκης σε συνέντευξή του στο «Έθνος» της Kυριακής 13/9. Eμείς κρατάμε ιδιαίτερα τα όσα ευθύβολα λέει για το θέμα της μετανάστευσης. Δείτε τι απαντά σε σχετική ερώτηση του Aντώνη Πρέκα: